ΠΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ...

Πάμε λοιπόν.


Τα ψέμματα τελείωσαν.


Κανείς μας δεν μπορεί να πει ότι δεν είδε, δεν άκουσε, δεν κατάλαβε…


Σε λίγες ώρες ξεκινάει η μέρα που θα πρέπει να πάρουμε τις αποφάσεις μας. Και να πράξουμε αναλόγως.


Εχουμε την ελευθερία της επιλογής.


Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος που έχουμε και την ευθύνη της επιλογής μας.


Υπεκφυγές δεν υπάρχουν, ούτε άλλοθι.


Την επόμενη Δευτέρα, αυτή η χώρα θα έχει κυβέρνηση.


Για το ποιά θα είναι αυτή η κυβέρνηση συναποφασίζουμε. Ο καθένας μας έχει το μερίδιο της ευθύνης που του αναλογεί.


Η ψήφος είναι μυστική.


Επομένως ο καθένας μας θα ξέρει, μέσα του, αν είναι συνένοχος στην περίπτωση που το αποτέλεσμα είναι η πριμοδότηση, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, της συνέχισης συγκεκριμένων απόψεων και ακόμα πιο συγκεκριμένων πολιτικών.

Πολιτικών που έχουν ορατά, μετρήσιμα και επώδυνα αποτελέσματα.


Κανείς μας δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό του.



Όποια κι αν είναι η επιλογή μας, αποχή, άκυρο, λευκό, ψήφος θετική, ψήφος αρνητική, ψήφος διαμαρτυρίας, ψήφος γελοιοποίησης κλπ, όποια κι αν είναι, αντανακλά ευθέως με μετρήσιμο και απόλυτο τρόπο στο είδος της κυβέρνησης που θα υπάρξει την Δευτέρα.


Πάμε λοιπόν.


Εφτασε η ώρα.


Ούτε θέλω, ούτε μπορώ να κάνω υποδείξεις.


Μπορώ μόνο να σας πω ότι προσωπικά την Κυριακή το βράδυ θα κοιμηθώ με ήσυχη τη συνείδησή μου.


Γιατί η επιλογή μου είναι σαφής και καθαρή:


Καταψηφίζω χωρίς περιστροφές την πιο φαύλη και εκφυλισμένη Δεξιά κυβέρνηση από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, με το μοναδικό εφικτό τρόπο που υπάρχει.



Τα υπόλοιπα αυτή την ώρα είναι, φοβάμαι, "μ΄άλλα λόγια ν΄αγαπιόμαστε".



Καταψηφίζω επομένως τη Νέα Δημοκρατία


και


ΨΗΦΙΖΩ ΠΑΣΟΚ


UPDATE:

Με ρωτάτε γιατί τα σχόλια είναι κλειστά.

Να σας πω. Είναι κλειστά γιατί είμαι οργισμένος.

Με όσα ακούω και βλέπω αυτές τις τελευταίες ώρες. Είναι η κορύφωση όσων έχω διαπιστώσει και καταγράψει απο αυτήν εδω τη γωνιά εδώ και καιρό.

Για τους αργυρώνητους και εξωνημένους διαμορφωτές της κοινής γνώμης. Για τις εταιρείες που έχουν ως κύριους μέτοχους "κόκκινα" κόμματα και τη συνεργασία τους με τους πιο πάνω διαμορφωτές.
Για τις συμφωνίες κάτω απο το τραπέζι του πιο άθλιου και αδίστακτου κομματιού αυτού, που οι "πoύροι" και "πλέρια" "αριστεροί" επαναστάτες, αποκαλούν στυγνή πλουτοκρατία, με τις πολιτικές ηγεσίες μπλέ και κόκκινων κομμάτων.

Γιατί αυτή η οργή αν εκφραστεί σήμερα θα μιλήσουν κάποιοι για προπαγάνδα.

Γιατί κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια και έχουμε καιρό, ελπίζω, μπροστά μας.

Από Δευτέρα λοιπόν αφού τότε κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει κανέναν για σκοπιμότητες.



ΥΓ. Ακούτε το τραγούδι που σας αφιερώνω εξαιρετικά. Με αγάπη.

Τα λέμε τη Δευτέρα.

ΑΛΗΤΕΙΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...

Δεκαπέντε μέρες μετά ... «ανακάλυψαν» εμπρηστικό μηχανισμό στον Κρόνιο λόφο…

Σε συνέχεια της προχθεσινής αλητείας του Πολύδωρα.

Οι πολίτες παρακολουθούν και κρίνουν.

Οι πολίτες αποφασίζουν...

ΞΥΠΝΗΣΤΕ, ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ!

Πριν λίγες μέρες προσπάθησαν να «στοιχειοθετήσουν» την ανάμιξη του ΠΑΣΟΚ στους εμπρησμούς. Ανακριτές της ΕΥΠ και της πυροσβεστικής εκβίασαν έναν αγροφύλακα να καταθέσει ψευδώς ότι μέλος του ΠΑΣΟΚ έβαζε φωτιές.

Τον εκβιασμό κατήγγειλε ενυπόγραφα στην ανακρίτρια της περιοχής ο ίδιος ο Αγροφύλακας.

Πριν λίγες μέρες έστησαν ολόκληρο σκηνικό στο Πεντάγωνο με τον μπουφανάτο Καραμανλή για να μας φοβίσουν για τον εχθρό που απειλούσε τη χώρα. Στη συνέχεια έβγαλαν τα ΡΕΟ στους δρόμους και οι φαντάροι έκαναν ελέγχους στους κατοίκους στο Χαϊδάρι, τα Βριλήσσια κ.λ.π. Για να δημιουργήσουν το κατάλληλο, τόσο γνώριμο στους παλιότερους, κλιμα.

Πριν λίγες μέρες βγαίνοντας οι υπουργοί από το Μαξίμου μιλούσαν για "ασύμμετρες απειλές" και για κουκουλοφόρους εχθρούς της Ελλάδας.
Σήμερα ο γελοίος τύπος που παριστάνει τον Πρωθυπουργό, απέσυρε δημοσίως τα περί "ασύμμετρων απειλών" μιλώντας στη ΔΕΘ.

ΓΙΑΤΙ;

Επειδή χθες βράδυ, δεν τους βγήκε η τέλεια προβοκάτσια. Η προβοκάτσια που θα άλλαζε το σκηνικό λίγες μέρες πριν τις εκλογές. Η προβοκάτσια που θα τους «δικαίωνε» στα περί ασύμμετρων απειλών.

Δημοτικός υπάλληλος του Δήμου Ζακύνθου έπιασε επ΄αυτοφώρω ομάδα ατόμων που τοποθετούσαν δυναμίτες για να ανατινάξουν το Δημαρχείο της Ζακύνθου.

Συνελήφθησαν όλοι και ο Νεοδημοκράτης Δήμαρχος που φέρεται ότι οργάνωσε την επιχείρηση.
Προς δόξα της «ανεξάρτητης δικαιοσύνης» το πρωί αφέθηκε ελεύθερος ο Δήμαρχος , κρατούνται οι υπόλοιποι...

Αυτές είναι οι μέθοδοι της Δεξιάς.

Αυτή είναι η ιστορία της Δεξιάς.

Όταν χάνει την εξουσία η Δεξιά χρησιμοποιεί κάθε μέσον, χρησιμοποιεί το παρακράτος και τις μυστικές υπηρεσίες.

Σκεφθείτε τι θα συζητούσαν σήμερα στα κανάλια και στα καφενεία αν οι, φυτευτοί από τους πραίτορες, προβοκάτορες είχαν πετύχει στο έργο τους...

Το έχω ξαναπεί και δεν θα κουραστώ να το επαναλαμβάνω.

Το διακύβευμα σε αυτές τις εκλογές είναι κυρίως η ουσία των δημοκρατικών θεσμών.

Όποιος θέλει το καταλαβαίνει…

ΚΑΦΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ

Χρόνος κλεμμένος από το προεκλογικό τρεχαλητό.

Πίνω καφέ στο πάρκο και χαζεύω την κόρη μου που παίζει με τα άλλα παιδιά. Στα χέρια μου ένα μικρό βιβλίο.

Διαβάζω:

" Παιδί μου
Αυτές τις μέρες κλείνουν τρία χρόνια από τη δίκη που σ΄άφησε χωρίς πατέρα. Τέτοιες μέρες όλα είναι ζωντανά, ολότελα ζωντανά στο μυαλό και στην καρδιά, που την καίνε αδιάκοπα. Μα δεν θέλω να σου γράψω γι αυτά. Σκεφτόμουνα πως όταν μεγαλώσεις θα μάθεις πολλά για τον πατέρα σου. Μα για την καρδιά του, για την αγάπη του, για το τι ήταν η αγάπη μας που γέννησε εσένα δεν θα μπορέσεις να μάθεις πάρα πολύ λίγα αν δεν είναι η μάνα σου να σ΄τα πει. Και καθώς δεν μπορώ να ξέρω, αγοράκι μου, αν θα βρίσκομαι κοντά σου όταν εσύ θα γίνεις παλικάρι, σκέφτηκα να σου γράψω. Θα φυλάξει τα γράμματά μου η γιαγιά σου ή η θεία σου. Και σαν θα γίνεις δεκάξι χρονών, όταν η καρδιά σου, το μυαλό σου, ο χαρακτήρας σου θα είναι σαν δροσερά μπουμπούκια έτοιμα ν΄ανθίσουν σε όμορφα λουλούδια και να δώσουνε πλούσιο και γερό καρπό, θα΄ναι καιρός να γνωριστείς με τον μεγάλο Νίκο. Θα σου δώσω κομμάτια από τη ζωή μας κι απ΄τα γράμματα μας στην Ασφάλεια. Όσο μπορώ πιο πολλά.
Αγοράκι μου, σε βλέπω από τώρα σκυμμένο πάνω σ΄αυτά τα χαρτιά. Σου φιλώ τα ματάκια.
Η μάνα σου
Φλεβάρης 1955
Φυλακές Καστοριάς

ΥΓ. Λογαριάζω πως θα΄ναι Αύγουστος του 1967 όταν θα πάρεις τα γράμματά μου. Αυτή η ημερομηνία αρχίζει κιόλας να μου φαίνεται κοντινή."1.

1.Κι όμως, εκείνη η ημερομηνία που την περίμενα με λαχτάρα με βρήκε στα Γιούρα, εξόριστη της δικτατορίας. Η πραγματικότητα ξεπερνάει κάθε –και την πιο απαισιόδοξη- φαντασία

και στη σελίδα 86:

"...Το πρόσωπο του Νίκου έσκυβε μέσα απο τα σίδερα και μου φώναζε "Για την εκδίκηση!" Γύρισα στου Αβέρωφ. Τα γράμματα τα΄στειλα, μα αναρωτήθηκα πολλές φορές τί ακριβώς εννούσε ο Νίκος όταν ζητούσε εκδίκηση. Λίγο λίγο το βρήκα. Δέχτηκα αυτή τη ζωή, που μου ζήτησε να ζήσω. Βαριά σκληρή - πολλές φορές μ΄έκανε να πω "γιατί να μη μ΄έχουν εκτελέσει...", μα κράτησα το λόγο μου - δεν έδωσα μόνη μου το τέλος. Κι εσύ; Δέχτηκα, και για τους δυό μας πια, τη χαρά σου. Σου ΄πλεξα το πρώτο σου παντελονάκι. Ήσουνα εφτά μηνών. Τώρα κοντεύεις έντεκα χρονών κι είμαι ακόμα μακριά σου..."

"...Η αγάπη της μάνας σου και του πατέρα σου ας κάνουνε να΄ναι ευτυχισμένη η ζωή σου, αγοράκι μου, να είναι ευτυχισμένα κι όμορφα τα χρόνια της γενιάς σου, ας είμαστε εμείς η τελευταία βασανισμένη γενιά.

Μάης 1962

Σε φιλώ γλυκά γλυκά

μικρό μου

η Μάνα"

Τα μάτια μου θαμπώνουν.

Αφήνω τη σκέψη μου να πετάξει στο κέντρο της Αθήνας, να τρυπώσει απο τα μισόκλειστα παντζούρια και ν΄αγκαλιάσει τρυφερά αυτήν τη μεγάλη κυρία, την Ελλη Παππά.
Να αφήσει ένα μεγάλο ευχαριστώ σε κείνην και τον σύντροφό της τον Νίκο Μπελογιάννη αλλά και το μικρό τότε γιο τους Νίκο, για όσα έκαναν και υπέφεραν και έδωσαν για να μπορεί σήμερα η μικρή μου Νεφέλη να παίζει ανέμελη στο πάρκο.

ΥΓ. Διαβάστε το βιβλίο της ΕΛΛΗΣ ΠΑΠΠΑ "ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΤΟ ΓΙΟ ΜΟΥ - Φυλακές Κάστορος-Αβέρωφ-Καλλιθέας 1955-1962"

Εκδόσεις ΑΓΡΑ

Ιούνιος 2007

ΕΧΩ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑΩ

Μενίδι 9 το βράδυ, χθες. Σύσκεψη ΠΑΣΟΚ για την εκλογική μάχη.

Κοιτάζω στην άλλη άκρη της αίθουσας έναν γκριζομάλη που κάτι μου θυμίζει. Προσπαθώ να θυμηθώ αλλά αδύνατον, δεν τα καταφέρνω. Όταν έρχεται η σειρά μου να μιλήσω με θυμάται εκείνος, λέει το όνομά μου.
Είκοσι χρόνια έχω να τον δω, η συγκίνηση με πνίγει, διακόπτω και αγκαλιαζόμαστε. Ο Βασίλης, η επιτομή του ήθους και της σεμνότητας. Πετυχημένος Δήμαρχος για ένα διάστημα σε μεγάλο Δήμο του υπολοίπου Αττικής.

Χαριλάου Τρικούπη σήμερα το πρωί.

Ο Αντώνης Καρράς περνάει βιαστικός στο διάδρομο και μπαίνει στο Οργανωτικό. Τον κοιτάζω, τον ακούω, τον θαυμάζω, τον ζηλεύω.

Μιλάει για το τι πρέπει να γίνει τις μέρες που απομένουν. Μιλάει για τα νέα παιδιά που πρέπει να προσεγγίσουμε. Μιλάει για τους μετανάστες, καμαρώνει για τον υποψήφιο του ΠΑΣΟΚ στη Β΄Αθήνας, τον Πακιστανό ΣΑΧ ΛΑΛ ΧΟΥΣΣΕΙΝ. Μου δίνει το προεκλογικό φυλλάδιο του Χουσσειν.

Σε λίγο θα πάρει και πάλι τους δρόμους, ποδαράτα, και πόρτα-πόρτα, μαγαζί-μαγαζί θα δώσει τη μάχη. Όπως πάντα.
Ένας χειμαρρώδης 78χρονος στην πρώτη γραμμή για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ.

Τριγυρνάω στα μπλογκς εδώ και δύο ώρες.

Διαβάζω όσα απαξιωτικά λέγονται και γράφονται για το ΠΑΣΟΚ , για όσους αγωνίζονται με και για το ΠΑΣΟΚ.

Θυμάμαι τον Αντώνη, τον Βασίλη, τον Σαχ ...

Θυμάμαι τον απλό μεροκαματιάρη κόσμο στο Λαύριο, στο Μενίδι...

Αυτούς που κάποιοι αποκαλούν πρόβατα και ηλίθιους, αγράμματους,εξαγορασμένους (!) και καθυστερημένους. Ακούω ακόμα τις οργισμένες φωνές τους να φωνάζουν ότι πρέπει να δουλέψουμε περισσότερο, αποτελεσματικότερα για να φυγει η Δεξιά. «Να τελειώνουμε με τους άχρηστους».

Αναζητώ στο αρχείο μου το προεκλογικό φυλλάδιο του Αντώνη Καρρά από την τελευταία φορά που ήταν υποψήφιος βουλευτής στην Α΄ Αθήνας.

Μπορείτε να δείτε την τελευταία σελίδα του φυλλαδίου του που είχε αφιερώσει στους νέους.

Τίποτα πιο επίκαιρο.

Δείτε ακόμα το φυλλάδιο του ΣΑΧ ΛΑΛ ΧΟΥΣΣΕΙΝ.

Εχω σοβαρούς λόγους για να χαμογελάω.

ΚΑΛΛΙΟ ΑΡΓΑ...

1974 – 2007.

Αυτός ο άνθρωπος κρατάει στα χέρια του μια διακήρυξη λίγων σελίδων.

Είναι η αφετηρία μιας πορείας που άλλαξε την Ελλάδα.

Χρειάστηκαν τριάντα τρία χρόνια για να αναγνωρίσει ένα κομμάτι της παραδοσιακής αριστεράς την εμβέλεια της Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη.

Άκουσα τον Αλέκο Αλαβάνο στη συνέντευξή του στο ALTER και στον Νίκο Χατζηνικολάου την περασμένη εβδομάδα, να τονίζει τον ριζοσπαστισμό και την αξία της Διακήρυξης του Ανδρέα Παπανδρέου και του ΠΑΣΟΚ τον Σεπτέμβριο του 74...

Τον άκουσα να αναφέρεται στην τομή και στην ανατροπή που έφερε στο πολιτικό σύστημα...

Τον άκουσα να αναζητά μια πράξη παρόμοιας εμβέλειας σήμερα...

Ίσως έχει αξία να αναφερθεί κάποιος στις ύβρεις, στις επιθέσεις, στις λυσσαλέες απόπειρες εξόντωσης που δέχθηκε ο Ανδρέας και το ΠΑΣΟΚ απο την παραδοσιακή αριστερά στη διάρκεια αυτών των χρόνων...

Χρειάστηκαν τριάντα τρία χρόνια για να κατανοήσουν κάποιοι όσα ο αλησμόνητος Νίκος Πουλαντζάς έγραφε για το ΠΑΣΟΚ στα μέσα της δεκαετίας του 70.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ...

ΥΓ Για όσους είδαν σήμερα ειδήσεις στα κανάλια και μετά τηλεφώνησαν και μιλήσαμε. Για όσους κουβεντιάσαμε αυτές τις μέρες στο καφενείο ή στο δρόμο για αυτά τα θέματα θέλω να πω πως έκανα κάποιες σκέψεις. Θα τα πούμε. Ανοιχτά και δημόσια, συντροφικά, όπως τότε...

ΑΝ...

Αν η αναγνώριση για την ομορφιά, την εξυπνάδα, το ταλέντο, την τέλεια ψυχική ισορροπία κάποιων δεν έρχεται, δεν ευθύνομαι προσωπικά και δεν μπορώ να κάνω κάτι.

Αν το "εκδοτικό κατεστημένο", η "άτιμη κενωνία" δεν αναγνωρίζει τους/τις σύγχρονους και εγχώριους "Ντοστογιέφσκι εν υπνώσει", πάλι δεν μπορώ να κάνω κάτι. Προς το παρόν τουλάχιστον.

Πριν πολλά χρόνια στις καφετέριες της Πλατείας Βικτωρίας που σύχναζα για ένα διάστημα, φίλος καλός, ομοφυλόφιλος, μου έλεγε:

« Να θυμάσαι πάντα. Αδελφές και παλικάρια δεν πρέπει ΠΟΤΕ να γίνονται μαλλιά – κουβάρια»

Η συμβουλή του μου φάνηκε ιδιαιτέρως χρήσιμη στο πέρασμα των χρόνων.

Σήμερα παραφράζοντας τη συμβουλή του φίλου είμαι υποχρεωμένος να σημειώσω:

«Συμμορίες και παλικάρια ΔΕΝ θα γίνουμε μαλλιά κουβάρια» .

ΥΓ Παρακαλώ να σημειωθεί πως οι λέξεις "αδελφές", "παλικάρια" και "συμμορίες" αναφέρονται με την μεταφορική τους έννοια και όχι στην κυριολεξία τους.