Τετάρτη, Μαρτίου 07, 2007

Η ΨΙΛΙΚΑΤΖΟΥ (Κωνσταντίνα Δελημήτρου)


Δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να ευχηθώ σε αυτό το κορίτσι για το βιβλίο του που θα ταξιδέψει την ερχόμενη Δευτέρα στα βιβλιοπωλεία.

Για να είμαι ειλικρινής δεν ξέρω πόση σημασία έχει η επιτυχία του βιβλίου με την έννοια του αριθμού των πωλήσεων.

Νομίζω ότι έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία η χαρά που δίνει το γεγονός.
Σε εκείνη και σε όσους την αγαπούν.

Νομίζω ότι έχει τη μεγαλύτερη δυνατή σημασία το γεγονός ότι όσοι το διαβάσουν θα καταλάβουν ότι η ζωή δεν είναι πάντα πλαστική.
Ότι υπάρχει πολύ αλήθεια γύρω μας.
Ότι υπάρχουν άνθρωποι σαν την ψιλικατζού που καταγράφουν την αλήθεια.
Ότι αυτό το κορίτσι όταν οι περισσότεροι από μας αναλωνόμαστε σε υπεκφυγές και
δημόσιες σχέσεις, κοιτάζει τη ζωή ευθεία στα μάτια με πάθος, χωρίς φόβο, με αγωνία, με ελπίδα.


Καλοτάξιδη μικρή μου.

Δεν βρίσκω άλλο τρόπο, παρά να σου ευχηθώ με Φλέρυ Νταντωνάκη και Bob Dylan


Τρίτη, Μαρτίου 06, 2007

Η ΤΙΜΗ ΤΗΣ ΞΕΦΤΙΛΑΣ ΣΤΗΝ ΑΤΕ

Πόσο κάνει; Πόσο κοστίζει; Σαράντα τέσσερα ευρώ κάθε μήνα.
Αυτό είναι το κόστος της εξαπάτησης και της ξεδιαντροπιάς.
Αυτή είναι η τιμή για την πιο ανέντιμη και ύπουλη πράξη της εργοδοσίας στην ΑΤΕ.
Αυτός είναι ο τρόπος που επιλέχθηκε για να χτυπηθούν οι συναδέλφισσες καθαρίστριες.

Καμαρώνουν περιφερόμενοι με τις μαύρες Μερσεντές και την συνοδεία μοτοσικλετιστών, πληρώνουν πίτσες και εσώρουχα με τις πιστωτικές κάρτες της Τράπεζας, διοχετεύουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ στο γάμο του Καραγκιόζη. Μοιράζουν ακριβά αυτοκίνητα στους υψηλόμισθους, έτσι κι αλλιώς, Διευθυντές.

Εκδικούνται εργαζόμενες των 350 και 400 ευρώ. Συμπεριφέρονται υποτιμητικά και απαξιωτικά σε εργαζόμενες που βγάζουν το μεροκάματο και το ψωμί των παιδιών τους καθαρίζοντας τους χώρους που εκείνοι βρωμίζουν, με κάθε είδους ακαθαρσίες.
Τις εκδικούνται γιατί δεν έσκυψαν το κεφάλι, γιατί επιμένουν να έχουν αξιοπρέπεια και ήθος.
Τις εκδικούνται γιατί δεν γλύφουν κατουρημένες ποδιές κι ας καθαρίζουν κατουρημένα δάπεδα για ένα ξεροκόμματο.
Τις εκδικούνται γιατί η συμπεριφορά τους, παρ΄ότι γυναίκες, είναι περισσότερο «αντρίκεια» από όλους αυτούς με τα Αρμάνι παντελόνια.

Έκοψαν το ανθυγιεινό επίδομα από τις καθαρίστριες γιατί αναγκάστηκαν σε υποχώρηση και δεν μπόρεσαν να υλοποιήσουν την απόφασή τους να περικόψουν το επίδομα χαμηλόμισθων.
Ψάχνουν σε εγκυκλίους εικοσαετίας τον τρόπο κάλυψής τους. Ερμηνεύουν νόμους και συμβάσεις κατά το δοκούν για να κρυφτούν.
Ας πουν ότι θέλουν, ας κάνουν ότι θέλουν. Το στίγμα της ξεφτίλας αυτής θα τους συνοδεύει για πάντα.

Είναι οι σεμνοί και ταπεινοί. Είναι οι κουμπάροι των κουμπάρων.
Είναι ο "εκλεκτός" του κουμπάρου του, του κ.πρωθυπουργού.
Του τελικού υπεύθυνου δηλαδή
Για τα όσα συμβαίνουν, για τη σεμνή και ταπεινή συμπεριφορά τους.

Εμείς απλά τους λέμε. Ως εδώ και μη παρέκει.
Φτάνει πιά!

Ξεπεράσατε τα όρια και θα πάρετε την απάντηση που πρέπει.



ΥΓ Πατώντας στο ραδιοφωνάκι ακούστε τη Μαρία Φαραντούρη στο: "Κάποτε θα ΄ρθουν"

Κυριακή, Μαρτίου 04, 2007

ΕΠΕΙΔΗ ΛΕΝΕ ΠΩΣ...

...το συναίσθημα και η λογική λειτουργούν σε αντίθετες κατευθύνσεις,
όσοι θέλετε διαβάστε αυτό το βιβλίο.

Ίσως συμφωνήσετε μαζί μου ότι πολλές φορές το συναίσθημα λειτουργεί καταλυτικά στη λογική και την αναβαθμίζει σε ανώτερο επίπεδο.







ΥΓ Πατώντας ΕΔΩ ακούστε Καραίνδρου, "Ο Μελισσοκόμος"

Κυριακή, Φεβρουαρίου 25, 2007

ΜΟΥΓΚΑ ΣΤΗ ΣΤΡΟΥΓΚΑ...

… σε όλα τα μέσα, ηλεκτρονικά και έντυπα.

Τρεις μέρες πέρασαν και παριστάνουν ότι δεν είδαν, δεν άκουσαν τίποτα.

Από τότε γνώριζαν, η τοπική κοινωνία, οι τοπικοί παράγοντες και τα επιτελεία όλων των κομμάτων. Όλοι γνώριζαν αλλά κανείς πλην των εμπλεκομένων δεν είχαν τα αποδεικτικά στοιχεία.
Μαύρο χρήμα, δεκάδες εκατομμυρίων δραχμών δόθηκαν για εξαγορά ψήφων στην μονοεδρική της Ευρυτανίας το 1990. Για να κατακτηθεί η πολυπόθητη πλειοψηφία των 151 εδρών.
Τώρα τα στοιχεία υπάρχουν. Τα παραδέχτηκε ο κ.Αναστασιάδης. Μας "ξέρανε" μάλιστα με κείνο το ανεπανάληπτο: «είναι γνήσια αλλά όχι αληθινή» η επιστολή παραδοχής του εγκλήματος.
Ο κ.Αναστασιάδης ο μέχρι τότε υποψήφιος του Συνασπισμού…

Το μαύρο χρήμα για την εξαγορά ψήφων, για την υποκλοπή της μοναδικής έδρας που χρειάστηκε για να σχηματιστεί η κυβέρνηση της ΝΔ το 1990, είναι μπροστά μας.
Για να κινηθούν αποτελεσματικά οι διαδικασίες ώστε να κάτσει στο σκαμνί ο Ανδρέας Παπανδρέου, να εξευτελιστεί, και να οδηγηθεί σε διάλυση το ΠΑΣΟΚ.

Μέρες του 90.

Οι μέρες των αρχαγγέλων της κάθαρσης, δεξιών και «αριστερών», που φώναζαν πως πρέπει να πάει στη φυλακή ο Παπανδρέου γιατί τα νοσήλια του στο Χέρφιλντ πληρώθηκαν από τον Κοσκωτά. Κι ας είχε στο συρτάρι του καλά κρυμμένα, κατόπιν εντολής, τα έγγραφα που αποδείκνυαν το αντίθετο ο τότε επίτροπος της Τράπεζας Κρήτης κ.Καμάρας. Τα εμφάνισε μετά, όταν αποκαλύφθηκε η απάτη και δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς.

Να πάει στη φυλακή ο Παπανδρέου…

Με τα ντολμαδάκια και τα γουνάκια απαιτούσαν να πάει στη φυλακή ο Ανδρέας Παπανδρέου γιατί δεχόταν χρήματα σε πάμπερς, μέχρι να γελοιοποιήσει τις κατηγορίες και να αυτογελοιοποιηθεί , μέσα στο δικαστήριο, ο ίδιος ο Κοσκωτάς.

Πυρσοί και σφυροδρέπανα σφιχτά δεμένα στην ομερτά της πολιτικής απάτης, έδειξαν το ΠΑΣΟΚ για αποδοχή μαύρου πολιτικού χρήματος.
Την ίδια ώρα που αφανείς χρηματοδότες έστελναν στη ΝΔ εκατομμύρια μαύρα και «ξεπλυμένα» δολάρια, μέσω της ΜΑΥΟ της offshore εταιρείας. Την ύπαρξη και χρησιμοποίησή της εν λόγω εταιρείας στην αλλοδαπή παραδέχτηκε λίγα χρόνια μετά ενόρκως στο δικαστήριο, ο συγχωρεμένος Βαρθολομαίος, ταμίας της ΝΔ. Και τότε κανείς δεν μίλησε, κανείς δεν άκουσε.
Μόνο ο Κώστας Λαλιώτης τόλμησε να φέρει το θέμα στην επιφάνεια και να καταδείξει τον υπόκοσμο της πολιτικής.
Αλλά και πάλι μούγκα στη στρούγκα. Πάλι δεν είδαν, δεν άκουσαν.

Ποιος θα εναντιωθεί στην «Αγία Οικογένεια»; Οι αντίπαλοι που φοβούνται ή οι περιστασιακοί σύμμαχοι και συνοδοιπόροι που είναι συνένοχοι;

Θα μου πείτε ότι πέρασαν πολλά χρόνια, 17 τον αριθμό, τι τα σκαλίζουμε τώρα;
Θα πείτε ότι ο Τριανταφυλλόπουλος είναι αναξιόπιστος και ενδεχομένως τα κίνητρά του είναι ύποπτα.

Όμως με αυτή τη λαθροχειρία έγινε πραξικόπημα και καταλύθηκε το δημοκρατικό πολίτευμα. Αλλοιώθηκε το αποτέλεσμα των εκλογών και επιβλήθηκε η κυβέρνηση της ΝΔ, εξαγοράστηκε η πρωθυπουργία του κ.Μητσοτάκη. Και τα αποτελέσματα της πολιτικής τους τα έζησε και τα βιώνει ο ελληνικός λαός μέχρι σήμερα.

Μπορεί οποιοσδήποτε να αμφισβητήσει τις προθέσεις και τα κίνητρα του Τριανταφυλλόπουλου. Σε αυτή όμως την περίπτωση το ρεπορτάζ του δεν έχει υποθέσεις, δεν κάνει εικασίες. Τα αποδεικτικά στοιχεία είναι αδιαμφισβήτητα και κυρίως τα δέχονται ως γνήσια οι πρωταγωνιστές.

Ο βασιλιάς είναι γυμνός, στέκεται μπροστά μας.

Γι αυτό και κανείς δεν αντιμάχεται τις αποδείξεις. Γι αυτό και η επιλογή είναι απλή και συγκεκριμένη. Σιωπή, η απόλυτη μουγκαμάρα.
Ίσως έτσι ξεχαστεί.

Αλλά

θέλω να δω ποιος από όλους αυτούς που κόβουν τις φλέβες τους για τη δημοκρατία, όλους αυτούς τους «έντιμους» και «καθαρούς» και «τιμητές» των πάντων, θα κάνει το αυτονόητο. Ποιος θα προσφύγει τις επόμενες μέρες στον εισαγγελέα υπηρεσίας.

Θέλω να δω τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ.
Θέλω να δω τι θα κάνουν τα κόμματα της «αριστεράς».
Θέλω να δω τι θα σχολιάσουν οι ευαίσθητες δημοκρατικές πένες.
Θέλω να δω πόσα κιλά τσίπα έχει απομείνει.


ΥΓ Πατώντας ΕΔΩ μπορείτε να ακούσετε το "adagio for strings" του Samuel BARBER. Χρησιμοποιήθηκε και ως μουσικό θέμα στην ταινία "Αποκάλυψη τώρα".

Πέμπτη, Φεβρουαρίου 22, 2007

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ





Πριν λίγες εβδομάδες βρέθηκα στο νεκροταφείο της Καισαριανής. Η μάνα φίλης μου έφυγε για το τελευταίο της ταξίδι. Δασκάλα στην μετεμφυλιακή Ελλάδα, δίδαξε στην Καισαριανή. Γενιές και γενιές μικρών μαθητών πέρασαν από τα χέρια της. Εκεί, κοντά στο σχολείο της και η τελευταία της κατοικία.

Στην επιστροφή σταμάτησα στην πλατεία. Με ενόχλησε η εικόνα που παρουσιάζει το μνημείο. Δείτε τη φωτογραφία, τα σπασμένα μάρμαρα, για να καταλάβετε. Υποτίθεται μάλιστα ότι ο «αριστερός» δήμαρχος σε μια πόλη σύμβολο, θα έδειχνε κάποια ευαισθησία. Αλλά…

Θυμήθηκα την πόλη και το μνημείο στην πλατεία της Καισαριανής μέσα από περίεργους δρόμους.
Η Εαρινή Συμφωνία ανέβασε ένα εξαιρετικό ποστ για το βιβλίο της Λούλας Αναγνωστάκη «Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ». Διάβασα το βιβλίο και ένα από τα κείμενα με οδήγησε στο βιβλίο του ηθοποιού Νικηφόρου Νανέρη «Πριν τα σβήσει ο χρόνος». (Εκδόσεις Καστανιώτη)
Ο Νικηφόρος Νανέρης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Καισαριανή τις δεκαετίες του 40 και του 50. Στο βιβλίο του, που προλογίζει η Λούλα Αναγνωστάκη, περιγράφει με μοναδικό τρόπο τους μεγάλους, σε παγκόσμιο επίπεδο, καλλιτέχνες που γνώρισε, τις στιγμές που έζησε μαζί τους.. Τα πρώτα όμως κεφάλαια είναι αφιερωμένα στην παιδική και εφηβική ηλικία στην μεταπολεμική Καισαριανή. Είναι δύσκολο να ξεχάσει όποιος διαβάσει το βιβλίο, το πώς ο μικρός Νικηφόρος μαθαίνει, από κάποια γειτόνισσα στο σχολείο, την εκτέλεση του πατέρα του στο Γουδί.

Κάθε φορά που περνάω από την Καισαριανή θυμάμαι τον Μάριο Χάκκα.

Τριάντα πέντε χρόνια πριν, στο «ΚΟΙΝΟΒΙΟ» που εκδόθηκε λίγες μέρες μετά το θάνατό του, περιλαμβάνεται και το: «Σκοπευτήριο Καισαριανής»

Δείτε πόσο προφητικά γράφει για το είδος και την ποιότητα της μνήμης που θα συνοδεύει τους εκτελεσμένους και τον τόπο της θυσίας.
.




Τρίτη, Φεβρουαρίου 20, 2007

ΔΕΝ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΕΤΕ...

...αλλά 60 περίπου χρόνια μετά τη Συμφωνία της Βάρκιζας,

μας προέκυψε

η Συμφωνία της Μουσταλευριάς.

Η σύσκεψη έλαβε χώρα προς το τέλος της περασμένης εβδομάδας.


ΥΓ. Για λεπτομέρειες ρωτήστε τον Τάκη
Το τραγούδι "Τί θέλουν οι εχθροί μας;" αφιερώνεται απο μένα και τον Τάκη στους οχτρούς μας, ξέρουν αυτοί ποιοί είναι.
Ε Πέτρο; Ε Γιώργο;