ΠΡΟΣ ΦΑΡΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Σε σχόλια, δυνάμει περιπαικτικά, δεν απαντώ γιατί:

Είμαι απασχολημένος αυτές τις μέρες προσπαθώντας να βρώ σε ποιόν απο τους 12 φάρους - σελιδοδείκτες, μοιάζεις περισσότερο.

Νομίζω ότι είναι αυτός.

Το γιατί είναι μια άλλη ιστορία.

Καλή σου νύχτα.

PUT THE γιαγια DOWN SLOWLY...

...ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ να περάσει απέναντι.

Ποιό είναι το χειρότερο πράγμα, μετά απο ομάδα αφηνιασμένων μπάτσων, που μπορεί να σου συμβεί και να κάνει τη ζωή σου κόλαση;

Να πέσεις σε πρόσκοπους χωρίς στολή!

Προσοχή! Κυκλοφορούν και σε συσκευασία του ενος/μιας.

"ΩΡΑΙΑ Η ΑΔΕΛΦΟΥΛΑ"

Στο προηγούμενο ποστ, η Doll θυμήθηκε, στο σχόλιό της, στίχους της Κατερίνας Γώγου που αναφέρονταν στους «Κοεμτζήδες».

Ο Μαύρος Γάτος ανταπάντησε πως:
«Σϊντι, επίσης, η Γώγου εδώ κατα πάσα πιθανότητα είναι σαρκαστική και καταγγέλει την αυτοδικία, δεν την προτείνει. Έτσι δεν είναι;»

Παραθέτω λοιπόν ολόκληρο το ποίημα της Κατερίνας Γώγου με την ελπίδα πως θα γίνει λίγο πιο καθαρό τι πράγματι συμβαίνει.

Mπορείτε να ακούσετε τη φωνή της Κατερίνας Γώγου στο ίδιο ποίημα.

Μπορούμε επίσης να ακούσουμε και τα μπιπ της λογοκρισίας. Χρόνος ηχογράφησης, 1980. Για όσους ξεχνουν εύκολα …

Θέλω να χαρίσω αυτές τις γραμμές στο φίλο μου τον Τάκη, που θα πει για την Κατερίνα:

« Ωραία η αδελφούλα »

Έχεις δίκιο Τάκη, ωραία, ευάλωτη και σκορπισμένη.

ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΟΥΒΕΝΤΙΑΣΩ

Θέλω να κουβεντιάσω σ' ένα καφενείο

που να χει πόρτα ανοιχτή

και να μην έχει θάλασσα

μονάχα άντρες άνεργους

σκόνη με ήλιο και σιωπή

να μπαίνει ο ήλιος στο κονιάκ

κι η σκόνη μαζί με τα τσιγάρα στα πλεμόνια μας

και ας μη πάρουμε και σήμερα βρε αδερφέ

προφύλαξη για την υγεία μας

κι ούτε να δίνεις συμβουλές

το πως το κατεβάζω έτσι

και πως σκορπιέμαι έτσι

και να αφήσεις ήσυχα στα μούτρα

τις μπογιές τις μύξες και τα κλάματα

να τρέξουνε.

Μονάχα να κοιτάζεις ήρεμα

τα νύχια τα μαλλιά μου και τα χρόνια

που ναι βρώμικα

και γω

να μη δίνω φράγκο για όλα αυτά

Μόνο το κόμμα το χριστουλάκο τους

γιατί δε φτιάχτηκε το κόμμα τόσα χρόνια

και συ να σαι φίλος. Φίλος-φίλος

έτσι όπως το λέει ο Καζαντζίδης

και το κονιάκ να ναι σκατά

και εργολάβος πουθενά δε φάνηκε

έχει δωμάτιο για παράνομους

πάνω από το καφενείο

θα σου τα ρίξω σε μια δόση

το συνηθίζω άμα μεθάω - έτσι για να σε λιανίσω -

να σε δω χωρίς βρακί να δούμε τι θα κάνεις

εσύ όμως λέει δε θα σαι απ' αυτούς

θα σηκωθείς και θα χορέψεις παραγγελιά

... βεργούλες και με δείρανε...

και θα κρατάς στις χούφτες σου

μ' αγάπη και με προσοχή το μυαλό μου

είναι έτοιμο να διαλυθεί στα χίλια. Με πονάει.

Κι όταν

έρθουνε να σου πουν

εδώ δεν είναι

τόπος

και χρόνος

για τέτοια πράγματα

τράβηξε τη φαλτσέτα και θέρισε.

Είχανε δίκιο οι Κοεμτζήδες.

Κατερίνα Γώγου

Υ.Γ Στο χρωστούσα Κατερίνα. Το ξέρω άργησα, αλλά μόλις τώρα μεγαλώνω.

ΔΙ' ΑΣΗΜΑΝΤΟΝ, νομίζουν, ΑΦΟΡΜΗ

Τα πλάνα τα είδαμε από όλες τις γωνίες. Οι εικασίες δεκάδες. Αλβανοί είπαν στην αρχή. Συμπλοκή με χασισέμπορους η δεύτερη εκδοχή. Κάτι είδαν τα παιδιά που δεν έπρεπε και τους σκότωσαν, η τρίτη.

Τελικά ο υπαίτιος ομολόγησε. Εκείνος σκότωσε και τους 5. « Δι’ ασήμαντον αφορμή», για το τριφύλλι, για λίγη γη, καθάρισε 5 νέα παιδιά. Πως μπόρεσε;

Πως ήταν τόσο ψύχραιμος, τόσο ήρεμος όταν μιλούσε στις τηλεοράσεις πριν ομολογήσει; Είναι τα νέα ερωτήματα.

Θα τραβήξει μέρες, ίσως εβδομάδες αυτή η ιστορία. Σχόλια, εικασίες, κουτσομπολιά, φήμες θα παραμείνουν στο προσκήνιο. Κι εμείς, οι περισσότεροι, στο παρασκήνιο θα αναπαράγουμε τις εικόνες και τις κουβέντες των τηλεοπτικών παραθύρων. Θα δικάζουμε και θα καταδικάζουμε με την ευκολία της απόστασης και της υποκρισίας.

Γιατί η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής ασφαλώς και είναι το μεγαλύτερο έγκλημα. Πρέπει να τιμωρείται με την ανάλογη αυστηρότητα . Αλλά ως εκεί. Ούτε ένα βήμα παραπέρα . Οι ηθικοπλαστικού περιτυλίγματος κρίσεις και επικρίσεις είναι εμετικά υποκριτικοί..

Γιατί δεν ξέρουμε!

Ή μήπως γιατί ξέρουμε ότι:

Αυτό που εμείς ασήμαντο θεωρούμε, είναι το πιο σημαντικό πράγμα για κάποιον άλλο.

Κάποιες φορές στη ζωή μας θα είχαμε σκοτώσει κάποιον αν η συγκυρία ήταν ΛΙΓΟ διαφορετική, κι αν το χέρι μας ήταν οπλισμένο. Κι αν αυτό φαίνεται βαρύ και υπερβολικό για κάποιους, ας δεχτούν τουλάχιστον ότι έχει περάσει από το μυαλό τους η επιθυμία.

Όταν είσαι φτωχός, ζεις από 20 πρόβατα και μερικά στρέμματα τριφύλλι, ο ζωτικός σου χώρος είναι πολύ μικρός και επομένως η αξία του αντιστρόφως ανάλογη.

Όταν είσαι τόσο φτωχός και θέλεις να σκοτώσεις, πρέπει να το κάνεις μόνος σου.

Όταν κυκλοφορείς με μαύρη θωρακισμένη Μερσεντες, το κάνουν άλλοι για σένα, επαγγελματίες.

Όταν ζεις, αναγκαστικά, σε μικρό, ασφυκτικό κοινωνικό περιβάλλον, τα σχόλια, τα υπονοούμενα, τα γελάκια, οι μισές κουβέντες για την αξιοπρέπεια και τις σχέσεις της αδελφής σου, δηλητηριάζουν το μυαλό και τη ψυχή.

Όσοι έχουν μπει στη συνεχή, στην καθημερινή μέγγενη της απαξίωσης, των προσβολών, των υπαινιγμών και της ειρωνείας στις μικρές κοινωνίες της ελληνικής επαρχίας, ξέρουν πόσο αβάσταχτο είναι, πόσο ΟΡΙΑΚΟ είναι.

Εχω γνωστούς με εξοχικό που ποτέ δεν θα ανεχτούν κυνηγούς να στήνουν καρτέρι στην ιδιοκτησία τους. Θα καλέσουν την αστυνομία να τους διώξει. Και η αστυνομία θα ανταποκριθεί. Άμεσα. Γιατί το κράτος πάντα ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στα καλέσματα ξέρετε ποιών. Οι υπόλοιποι πρέπει να πάρουν το νόμο στα χέρια τους, και δυστυχώς ο νόμος που επικρατεί και αναγνωρίζεται, δεν είναι πάντα αυτός που ψηφίζεται στη βουλή, που γράφουν τα βιβλία.

Η φρίκη που φέρνει ο θάνατος, ο πόνος της απώλειας, δεν μπαίνει σε ζυγαριά. Ούτε όμως και η ισοπέδωση.

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ

THE FOOL ON THE HILL

Day after day,
Alone on the hill,
The man with the foolish grin is keeping perfectly still,
But nobody wants to know him,
They can see that he's just a fool,
And he never gives an answer,
But the fool on the hill
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.

Well on his way head in a cloud,
The man of a thousand voices is talking perfectly loud
But nobody ever hears him,
Or the sound he appears to make,
And he never seems to notice,
But the fool on the hill
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.

And nobody seems to like him
They can tell what he wants to do.
And he never shows his feelings,
But the fool on the hill
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.

woah ooh,
Round and round and round.

He never listens to them,
He knows that they're the fool
They don't like him,
The fool on the hill
Sees the sun going down,
And the eyes in his head,
See the world spinning 'round.



ΥΓ Beatles βεβαίως, κάνουν τα φαινόμενα περισσότερο κατανοητά.

ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΖΑΡΝΤΙΝΙΕΡΕΣ

Διαβάζω στο in.gr:

Μολονότι, όπως διαβεβαιώνει ο κ. Μυλόπουλος, καθηγητές που ήταν μπροστά στη σκηνή ζήτησαν από τους αστυνομικούς (με πολιτικά) να σταματήσουν, αυτοί συνέχισαν, τον συνέλαβαν και μετά τον άφησαν ελεύθερο για να προσαχθεί σε δίκη τη Δευτέρα μαζί με τους άλλους επτά συλληφθέντες.

Το βίντεο με τον ξυλοδαρμό μεταδόθηκε σε πολλά τηλεοπτικά κανάλια.

Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η ανακοίνωση της Γενικής Αστυνομικής Διεύθυνσης Θεσσαλονίκης (ΓΑΔΘ), σύμφωνα με την οποία ο νεαρός συμμετείχε σε επιθέσεις εναντίον αστυνομικών και τραυματίστηκε όταν στην προσπάθεια του να διαφύγει έπεσε πάνω σε σταθμευμένο μοτοποδήλατο και σε ζαρντινιέρα!

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με μαρτυρίες ο Κύπριος φοιτητής δεν είχε καμία σχέση με τα επεισόδια και μάλιστα εκείνη την ώρα γυρνούσε από το Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Σήμερα, Δευτέρα, το υπουργείο Δημόσιας Τάξης ανακοίνωσε ότι ερευνάται το αν αυτοί που ξυλοκόπησαν απρόκλητα τον φοιτητή ήταν πράγματι αστυνομικοί.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση, «από την ανάγνωση της [τηλεοπτικής] εικόνας προκύπτουν ακρότητες και υπερβολές».

«Οι ενέργειες αυτές είναι έξω από τη λογική της σύγχρονης Αστυνομίας, από το πνεύμα της πολιτικής και φυσικής ηγεσίας του υπουργείου Δημόσιας Τάξεως» αναφέρεται στην ανακοίνωση και προστίθεται ότι «σε περίπτωση που οι υπαίτιοι είναι αστυνομικοί, θα επιβληθούν κυρώσεις».

Είπα την άποψη μου για τα φαινόμενα.

-Έλα τώρα, υπερβολές! , μου είπαν φίλοι αλλά και επισκέπτες, άμεσα ή έμμεσα.

Μου το είπαν δια ζώσης. Το έγραψαν σε σχόλια.
Το υπαινίχθηκαν οι οπαδοί του "άσπρος σκύλος, μαύρος σκύλος, όλοι οι σκύλοι μια γενιά".

Σιδηρογροθιές, έγγραφα της ασφάλειας σε απ΄ευθείας τηλεοπτική μετάδοση, κατάληψη κόμματος, ζαρντινιέρες και μοτοποδήλατα. Το μήνυμα δεν γίνεται πιο καθαρό, πιό άμεσο.

Θα παραμείνω "υπερβολικός".

Γιατί ολοένα και αυτονομούνται οι κουφάλες οι ζαρντινιέρες.

ΒΙΒΛΙΩΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ - ΕΚΤΕΛΕΣΕΙΣ

Σε παρουσιάσεις βιβλίων πηγαίνω σπάνια. Δεν παρακολουθώ, άρα δεν παίρνω είδηση, πότε γίνονται και που. Πρέπει κάποιος γνωστός ή φίλος να εμπλέκεται στη διαδικασία για να με ειδοποιήσουν και να πάω.

Χθες παλιός φίλος, φίλος δεκαετιών, εκδότης, παρουσίαζε στον ΙΑΝΟ τρεις καινούργιες εκδόσεις του. Γνωρίζοντας την εξαιρετική ποιότητα των εκδόσεών του, αλλά και με οδηγό την επιθυμία να τον δω μετά από καιρό, ανταποκρίθηκα στην πρόσκληση.

Τελικά έφυγα, για μια ακόμα φορά, μπερδεμένος. Όχι για τα καινούργια βιβλία, αλλά για το σκοπό και τον τρόπο «παρουσίασης». Γιατί γίνονται, σε ποιους απευθύνονται, με ποια κριτήρια επιλέγονται οι συμμετέχοντες στην παρουσίαση;
Ποιο είναι το κέρδος από αυτή τη διαδικασία;

Δεν ξέρω την απάντηση στα παραπάνω ερωτήματα, δεν είμαι ειδικός. Δεν είμαι καν στο χώρο του βιβλίου με οποιαδήποτε ιδιότητα πλην αυτής του αναγνώστη. Επομένως μπορεί οι σκέψεις που κάνω, και τα συμπεράσματα που βγάζω, να είναι αυθαίρετα.

Αλλά:

Ο ένας εκ των συμμετεχόντων στην παρουσίαση, είχε γράψει ένα πολυσέλιδο κείμενο και το διάβαζε με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που θα διάβαζε, πάρα πολλά χρόνια πριν, την τιμωρία που του έβαζε η δασκάλα στην Γ΄Δημοτικού. Ηταν δυνατή η παρακολούθηση της «ομιλίας» του μόνο το πρώτο τρίλεπτο. Μετά νόμιζες ότι βρισκόσουν στον ηλεκτρικό και άκουγες το επαναλαμβανόμενο και χαρακτηριστικό ήχο των τροχών πάνω στις ράγες.

Ο άλλος, καθηγητής μάλιστα σε ανώτατη σχολή, πολύ νεώτερος αλλά και παθιασμένος για όσα έλεγε, μας έστειλε. Στο άγνωστο. Γιατί αποφάσισε ότι έπρεπε να επαναλάβει τις σκέψεις που κάνει με τον εαυτό του, σε όλους μας συμβαίνει, όταν πιστεύει ότι όλα είναι μάταια ή ότι κανείς δεν μπορεί να τον καταλάβει.
Τα σημειώματα του συντρόφου Βέλτσου στα ΝΕΑ τα θυμάστε; ( Που είναι άραγε αυτή η ψυχή;) Ένα τέτοιο πράγμα αλλά στο προφορικό.


Οι δύο άλλοι παρουσιαστές κάπως βατοί, εξήγησαν λίγο περί τίνος πρόκειται. Πήραμε μια ιδέα γιατί κάποιοι συνάνθρωποι μας μπήκαν στον κόπο να γράψουν, να επιμεληθούν, να εκδώσουν ένα βιβλίο. Μας εξήγησαν γιατί ενδεχομένως είναι χρήσιμο να το διαβάσουμε.


Ηταν όμως αργά.
Πολύ αργά γιατί είχε προηγηθεί η δημόσια εκτέλεση του όποιου ενδιαφέροντος.

Οι μισοί παρευρισκόμενοι κοιτούσαν προς τη πόρτα, ΠΑΝΤΑ σε τέτοιες περιπτώσεις είναι μακριά, ή έκαναν χαλαρωτικό μασάζ στα ποτήρια που είχαν μπροστά τους. Ανακάλυψα και έναν εφευρετικό τύπο. Είχε βάλει ανάμεσα στα πόδια του το κινητό του με το φωτάκι ης οθόνης ανοιχτό. Έτσι που τον έβλεπα με σκυμμένο το κεφάλι έλεγα ότι ανταλλάσσει επείγοντα SMS με γκόμενες ή συνεργάτες. Παρατηρώντας με μεγαλύτερη προσοχή κατάλαβα το κόλπο. ΚΟΙΜΟΤΑΝ.

Στην παρέα που παρακολουθήσαμε την «παρουσίαση» βρίσκονταν κανονικοί άνθρωποι. Δεν είναι «διανοούμενοι», «βιβλιομαζόχες» ή τρελαμένοι για να χαιρετίσουν δια χειραψίας ανθρώπους του «πνεύματος».
Διαβάζουν βιβλία όταν θεωρούν ότι το θέμα και η γραφή έχουν ενδιαφέρον και τους συγκινούν.

( Οι περισσότεροι τουλάχιστον. Γιατί ένας από την παρέα, όταν ήρθε φίλος λίγο καθυστερημένος κρατώντας αθλητική εφημερίδα, το θεώρησε «ντροπή» και έσπευσε να θάψει το έντυπο κάτω από τις καρέκλες. Δεν λέω ποιος είναι ο «προσβεβλημένος» από τη θέα της αθλητικής εφημερίδας διανοούμενος, γιατί τον ξέρετε και θα γίνουμε κώλος. :-))
Θα έλεγα πολύ ευχαρίστως ποιος είναι ο φίλος που συμπεριφέρθηκε σαν κανονικός, ακομπλεξάριστος, άνθρωπος και ήρθε με την εφημερίδα που διάβαζε πριν λίγο. Δεν το κάνω γιατί έτσι ενδεχομένως καρφωθεί ο θιγμένος.
Αξίζει να σημειώσω επίσης για τον κάτοχο της αθλητικής εφημερίδας, δεν λέω ποιας γιατί θα γίνουμε πάλι κωλος, ότι ήταν εκείνος από την παρέα που φεύγοντας αγόρασε μερικά βιβλία ξέροντας γιατί το κάνει. )

Εγώ με το φίλο μου τον εκδότη τα είπαμε λίγο μετά την εκδήλωση. Είπαμε αρκετά, είπαμε και για τις παρουσιάσεις. Με κοίταξε με εκείνο το βλέμμα της κατανόησης, ξέρετε ποιο, με γέμισε φιλιά και αγκαλιές. Έμεινα όμως με τη βεβαιότητα ότι και την επόμενη φορά το ίδιο θα γίνει.

Σκέπτομαι όμως ότι αν ξαναπάω κι ακούσω πάλι τις ρόδες του ηλεκτρικού πάνω στις ράγες, να φωνάζω κάθε τόσο: «ΠΕΥΚΑΚΙΑ» και μετά από λίγο, «ΑΝΩ ΠΑΤΗΣΙΑ», και μετά «ΒΙΚΤΩΡΙΑ» κοκ



ΥΓ Το τραγούδι "Ανθρωπο μονάχοι" που ακούτε μου χάρισε ο/η τεχνικός σύμβουλος του μπλογκακίου. Τον/την ευχαριστώ για τη βοήθεια αλλά και για το τραγούδι. Πολύ περισσότερο για το τραγούδι :-) .

UPDATE: Μετά τα λίγα Γαλλικά που γράφτηκαν, σκέφτηκα ότι και το άσμα οφείλει να ακούγεται εις την Γαλλικήν.