ΟΙ 58 ΣΤΗ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Γυρίζουμε ολοταχώς στην δεκαετία του 60; Δεν ξέρω αλλά υποψιάζομαι πως αν το κάνουμε το κάνουμε με τους χειρότερους δυνατούς όρους. Γιατί αυτή τη φορά λείπουν τα θετικά συστατικά στοιχεία μιας εποχής που σημαδεύτηκε από δημοκρατικούς λαϊκούς αγώνες αλλά και  αποστασίες, βασιλικά πραξικοπήματα, πολιτικές δολοφονίες  κλπ.κλπ. Δεν υπάρχει ας πούμε σήμερα η έντονη παρουσία του πνευματικού κόσμου, των συγγραφέων, των ποιητών, των εικαστικών, των μουσικών που σημάδεψαν, εμπνεύσανε,  ξεσήκωσαν  και στήριξαν έναν λαό τις δύσκολες στιγμές.

Παραμένει αναλλοίωτο ωστόσο το στοιχείο της εξωθεσμικής παρέμβασης των διάφορων κέντρων και παράκεντρων στις πολιτικές εξελίξεις.

   

Δεν τα έχω δει όλα στα 55 χρόνια της ζωής μου. Έχω δει και ζήσει όμως αρκετά ώστε να μπορώ να υποψιάζομαι, να φοβάμαι αλλά κυρίως να ελπίζω.

Κανείς δεν μπορεί, πάντως όχι εγώ, σε περίοδο κρίσης άρα σε περίοδο σύγχυσης και παραμορφωτικών κατόπτρων, να μαντέψει και να προβλέψει. Μπορεί όμως να ανοίξει το μυαλό και την καρδιά του, ιδιαίτερα χρήσιμο το δεύτερο όσο παράξενο κι αν ακούγεται. Μπορεί και πρέπει με δύο λόγια να αφουγκραστεί  με νου και ψυχή τα υπόγεια μηνύματα των καιρών και της ιστορίας. Γιατί  όποιος ακούει τη φωνή της ιστορίας μόνο με το νου χωρίς το συναίσθημα, δεν αφουγκράζεται την αυθεντική φωνή της Ιστορίας αλλά τη φωνή των ιστορικών κι αυτό είναι κάτι τελείως διαφορετικό και εξόχως παραπλανητικό.

Έγινε η πολυδιαφημισμένη μάζωξη των 58. Το γνωστό συγκρότημα και τα παπαγαλάκια του επιδιώκουν να την παρουσιάσουν ως αφετηρία αναγέννησης της «κεντροαριστεράς». Ο ΔΟΛ εκτελώντας χρέη ληξίαρχου εκδίδει πιστοποιητικό θανάτου για το ΠΑΣΟΚ και πιστοποιητικό γέννησης  ενός πολιτικού σχήματος σκόπιμα και έντεχνα αόριστου και γενικόλογου σε σχέση με τα αιτούμενα της συγκυρίας και της κοινωνίας. Αλλοιώνοντας έννοιες και σύμβολα επιχειρούν να μικρύνουν και να εξισώσουν την έννοια «δημοκρατική παράταξη» με τον όρο «κεντροαριστερά». Και αμέσως μετά προχωρούν στο επόμενο βήμα περιχαρακώνοντας, οριοθετώντας αυστηρά τον όρο κεντροαριστερά  μέσα από συγκεκριμένο και ελεγχόμενο κύκλο ανθρώπων.

Μια ματιά στους «εκλεκτούς» επώνυμους της χθεσινής μάζωξης  πιστοποιεί την πρόθεση να εμφανιστεί ως νέο και αναγεννησιακό το είδος των ανθρώπων που κινήθηκαν στο κέντρο ή στις παρυφές του πυρήνα των σχέσεων με την διαπλοκή. Ασφαλώς και αυτό δεν αφορά σε όλους όσους ήταν χθες στο Ακροπολ και κυρίως δεν αφορά στους αγωνιούντες και απελπισμένους δημοκράτες πολίτες που αναζητούν μια ελπίδα στην έρημο της πολιτικής πραγματικότητας. Τα "γκεσέμια" όμως που ήταν εκεί  σηματοδοτούν διαχρονικά και με απόλυτο τρόπο συμπεριφορές και πρακτικές που θεμελίωσαν το υπόβαθρο πάνω στο οποίο οι κυβερνήσεις Καραμανλή έχτισαν το γιγάντιο οικοδόμημα της πρωτοφανούς κρίσης.

Γιατί ο Καραμανλής  και η Νέα Δημοκρατία έχτισαν πάνω στα θεμέλια του «εκσυγχρονιστικού»  επιτεύγματος του εύκολου χρήματος, της αρπαχτής των μεσαζόντων, της κατεδάφισης της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης ως αξιών, της ταύτισης της έννοιας του πολίτη με την έννοια του ατομικής ανέλιξης και διάσωσης, της ταύτισης της έννοιας της συμμετοχής στα κοινά με την έννοια της προσωπικής κερδοφορίας από την ενασχόληση με τα κοινά.

Μπαίνουμε σε μια περίοδο που η φυσιολογική πολιτική σταθερότητα  της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας θα επιχειρηθεί να αντικατασταθεί από  την κατασκευασμένη πολιτική σταθερότητα μέσα από θνησιγενή, χορηγούμενα από την διαπλοκή, πολιτικά σχήματα που θα αλλάζουν πολιτικές και αποφάσεις σε εβδομαδιαία βάση ανάλογα με την συγκυρία και τις εντολές.

Τα πολιτικά προγράμματα και οι πολιτικές θέσεις θα αντικατασταθούν απο "ευρύχωρες" και κενές έννοιες όπως π.χ «συνταγματικό τόξο», «δημοκρατικό τόξο», «ευρωπαϊκό τόξο». Χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις και πολιτικές και με δοτούς πολιτικούς σχηματισμούς προσπαθούν κάποιοι, οι ίδιοι γνωστοί άγνωστοι, να φαλκιδεύσουν οριστικά τη δημοκρατία.

Η δική μου αίσθηση είναι ότι δεν θα τα καταφέρουν εύκολα.

Προσωπικά θα κάνω ότι περνάει από το χέρι μου για να μην τα καταφέρουν.

Μέχρι τέλους.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΡΑΤΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΩΝ Ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ...

... γιατί δεν τον έχει ανάγκη, ΔΕΝ είναι αυτός ο τρόπος που πολιτεύεται. 

Πάλι λάθος κάνετε στις εκτιμήσεις και άρα στα συμπεράσματα και στους σχεδιασμούς σας.

ΜΕ ΜΠΕΡΔΕΥΕΤΕ ΑΔΕΛΦΙΑ και δεν φημίζομαι για τη νοημοσύνη μου.
Για αυτό αν θέλετε εξηγήστε μου.

Μέχρι πριν λίγο καιρό μας λέγατε ότι ο ΓΑΠ είναι ΜΟΝΟΣ του και τελειωμένος, δεν του μιλάει κανείς, η επιρροή του μηδενική, οι Πασόκοι δεν θέλουν να τον βλέπουν, η κοινωνία τον μισεί και διάφορα τέτοια.

Τώρα ξαφνικά και απο το πουθενά διαβάζω και ακούω ότι οι Πασόκοι που υπάρχουν ακόμα είναι οι Παπανδρεϊκοί, ότι κόμματα κάνουν "ανοίγματα" στον Παπανδρέου γιατί θέλουν να προσεταιριστούν μεγάλο κομμάτι των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ κλπ, κλπ.

Τώρα ξαφνικά και απο το πουθενά μας λέτε ότι ο Παπανδρέου θα κάνει το ένα ή το άλλο. Πως γίνεται αφού κατα πως μας λέγατε είναι "τελειωμένος", χωρίς απήχηση και πολιτικό λόγο;

Προπέτης δεν θέλω να γίνω και αναγνωρίζω σε όλους, σχεδόν, το δικαίωμα του λάθους. Πείτε το όμως. Πείτε το, ΚΑΝΑΜΕ ΛΑΘΟΣ.

Αλλά μην ΞΑΝΑΚΑΝΕΤΕ το ίδιο λάθος που υποψιάζομαι ότι είστε έτοιμοι να διαπράξετε. Μην διαβάζετε λάθος την πραγματικότητα.

Γιατί ο Παπανδρέου ΔΕΝ έχει στρατό παπανδρεϊκών.

Έχει κάτι περισσότερο. 

Έχει μαζί του την αλήθεια και  πολιτικό λόγο με πραγματικό και όχι ψευδεπίγραφο προοδευτικό πρόσημο. Και σε αυτά τα δύο πιστεύουν πολλοί, πάρα πολλοί συμπολίτες μας. Που κάθε μέρα γίνονται περισσότεροι.
Επομένως μην φοβόσαστε μόνο τον Παπανδρέου, είναι πιο χρήσιμο για σας να ανησυχείτε κυρίως για την πολιτική πρόταση Παπανδρέου που αργά ή γρήγορα θα γίνει κίνημα.

Κι αυτό σημαίνει για όσους μπορούν και θέλουν να βλέπουν λίγο παραπέρα απο τη σκιά τους ότι η δικαίωση Παπανδρέου ΔΕΝ αφορά μόνο στον Παπανδρέου αλλά στο χτίσιμο μιας καλύτερης προοπτικής για την έξοδο από την κρίση,  για το χτίσιμο μια δικαιότερης και πιο δημοκρατικής κοινωνίας.

Κι αυτό μας αφορά ΟΛΟΥΣ και ΟΛΕΣ.

ΕΙΝΑΙ ΕΛΒΕΤΙΚΟΙ ΣΟΥΓΙΑΔΕΣ ΟΙ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΟΚΑΨΗΔΕΣ...

...ή δημοσιογράφοι;

Τα πραγματικά στοιχεία είναι ότι από τους 5000 ενεργούς δημοσιογράφους στο σύνολο των μέσων το 2008, σήμερα εργάζονται 2000 περίπου. Από αυτούς  οι μισοί δουλεύουν με μπλοκάκι και η συντριπτική πλειοψηφία των υπολοίπων παίρνουν μισθούς των 600 και 700 ευρώ. Ελάχιστοι είναι αυτοί που εξακολουθούν να παίρνουν μισθούς ανάλογους με εκείνους που έπαιρναν την περίοδο πριν την κρίση.

Η κατάσταση είναι τραγική. Ο κλάδος των δημοσιογράφων έχει υποστεί αληθινή καταστροφή. Χιλιάδες οικογένειες βρίσκονται σε απόλυτο αδιέξοδο αλλά οι ιδιοκτήτες των μέσων δεν επιτρέπουν την ανάδειξη του προβλήματος.

Πρέπει νομίζω να τα έχουμε στο νου μας τα παραπάνω όταν εξοργιζόμαστε πολλές φορές με όσα διαβάζουμε ή βλέπουμε  στα ΜΜΕ.

Αυτά για τους εργαζόμενους δημοσιογράφους που το παλεύουν καθημερινά στην κόψη του ξυραφιού ανάμεσα στην επαπειλούμενη απόλυση αν δεν εκπληρώσουν τις επιθυμίες των αφεντικών και την αντικειμενική καταγραφή και μετάδοση της είδησης. Πραγματικό μεροκάματο του τρόμου.

Υπάρχει ωστόσο και η άλλη κατηγορία αυτοί οι λίγοι και λίγες που μοστράρουν πρώτη μούρη στα MEGAλα κανάλια και τις "σοβαρές" εφημερίδες. Εδώ η έννοια μισθωτή εργασία χάνει το νόημά της και πρέπει να αναζητήσουμε άλλους ορισμούς και περιγραφές. Οι αμοιβές τους παραμένουν  ακόμα μεγάλες για τα δεδομένα της εποχής αλλά πρέπει να τους αναγνωριστεί ότι και ο ρόλος τους δεν είναι μονοσήμαντος. Δεν κάνουν δηλαδή αυτό που δηλώνει η ιδιότητά τους ως δημοσιογράφων, δεν ασκούν δηλαδή δημοσιογραφία. Η ιδιότητα του δημοσιογράφου είναι για αυτούς και αυτές το περιτύλιγμα που τους επιτρέπει να ασκούν τα υπόλοιπα. Ποια είναι τα υπόλοιπα που κάνουν;

1) Είναι οι ημιεπίσημοι αλλά αυθεντικοί εκφραστές και τελάληδες των συμφερόντων και των αφεντικών στην πυραμίδα της διαπλοκής. Αν θέλει ας πούμε ο σεβαστός κατά τα άλλα κ. Μπόμπολας  να εκφράσει την επιθυμία του για την ανάληψη ενός έργου θα μας το εξηγήσουν οι «έγκριτοι» στα δελτία των 8. Όχι βεβαίως με αναφορά ευθέως στις εταιρείες του κ. Μπόμπολα αλλά με «τεκμηριωμένα» με πολλούς αριθμούς σχόλια για την αναγκαιότητα του συγκεκριμένου έργου προκειμένου να σωθεί η χώρα.

2) Είναι οι ημιεπίσημοι "μπράβοι" και "πορτιέρηδες"  της διαπλοκής. Στέκονται στην πόρτα του πολιτικού, οικονομικού και πολιτισμικού γίγνεσθαι  και κάνουν face control. Επιτρέπουν την είσοδο και την παραμονή μόνο σε όσους ανταποκρίνονται στις αυστηρές προδιαγραφές των αφεντικών. Όσοι δεν έχουν την κατάλληλη φάτσα και την αρμόζουσα παρέα θα μείνουν έξω, δεν θα περάσουν την πόρτα.

3) Είναι οι "σεκιουριτάδες" – "μπράβοι"  των αφεντικών στην πολιτική ζωή. Όποιος βρίσκεται στην πολιτική σκηνή και δεν συμπεριφέρεται σωστά, (το τι είναι σωστό το έχουν προδιαγράψει τα αφεντικά), οι μπράβοι αναλαμβάνουν να τον βγάλουν έξω. Κι όταν αυτός αρνείται τότε ασκείται κάθε είδους επικοινωνιακή βία μέχρι την τελική πολιτική εξόντωση του.

4) Είναι οι διαχειριστές  ενός μεγάλου κομματιού των δημοσίων σχέσεων των αφεντικών τους. Τόσο ως προς το ευρύ κοινό όσο και ως προς την ανάληψη ιδιαίτερα κρίσιμων επαφών με άτομα και ομίλους.

5) Στα ενδιάμεσα των παραπάνω ασχολιών και όποτε υπάρχει χρόνος παριστάνουν τους δημοσιογράφους. Και λέω παριστάνουν γιατί τη δουλειά την κάνουν κανονικοί δημοσιογράφοι που πληρώνονται, όταν πληρώνονται, με 600 ευρώ. Αυτοί βάζουν μόνο τη φωνή και τη φάτσα.

6) Λειτουργούν ως στεγνοκαθαριστήρια. Όταν το αφεντικό είναι απρόσεκτο και λεκιαστεί τότε αναλαμβάνουν το άμεσο και στεγνό καθάρισμα. Ούτε ίχνος λεκέ δεν μένει.

7) και διάφορα άλλα που δεν μου επιτρέπει ο νόμος περί τύπου και τεντιμποϊσμού να αναφέρω

Πρέπει να παραδεχτώ ωστόσο τώρα που το σκέφτομαι ότι τελικά η ρύθμιση αυτή του συστήματος είναι αποτελεσματική και οικονομική. Τα αφεντικά μπορεί να πληρώνουν μεγαλύτερο μισθό σε κάποιους αλλά τους κάνουν τη δουλειά πολλών ειδικοτήτων.

Επομένως αν με ρωτάγατε αν οι Πρετεντεροκαψήδες είναι δημοσιογράφοι θα σας έλεγα ασφαλώς και όχι. Ελβετικοί σουγιάδες είναι. Τα κάνουν ΟΛΑ και συμφέρουν.

Άλλωστε για κάποιους καμία δουλειά δεν είναι ντροπή.

Έτσι δεν είναι κ. Πρετεντέρη μας, κ. Καψή μας;

ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΧΟΡΗΓΟΙ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ...

...και ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΚΑΤΑΝΤΙΑ.

-Σε καλώ σε προσωπική ΜΟΝΟΜΑΧΙΑ λέει ο ένας ανόητος στη Βουλή.
-Αποδέχομαι την πρόκληση απαντάει ο άλλος.
-Δεν σε κοιτάω για να μην γελάω προσθέτει ο τρίτος.

Την επόμενη φορά θα βγάλουν τα τσουτσούνια τους στα έδρανα για να δούμε ποιός έχει το πιό μεγάλο...

"Αρχηγοί" κομμάτων στην Ελληνική Δημοκρατία 2013.

Δείτε τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής στην επόμενη δημοσκόπηση...

ΟΙ ΠΑΠΑΡΙΕΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΑΚΡΩΝ....

...και τα παραμύθια της Χαλιμάς για την σύγκρουση των δύο άκρων.

.

ΕΝΑ είναι το ΑΚΡΟ και είναι η ΒΙΑ.

Καλλιεργεί το ΦΟΒΟ και την ΗΤΤΟΠΑΘΕΙΑ.

ΕΚΤΕΛΕΙ ανθρώπους, συνειδήσεις.

ΕΚΤΕΛΕΙ τελικά την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΛΕΙΨΕΙΣ ΑΝΤΩΝΗ...

...γιατί ξέρεις πως είναι αυτά. Με ανακούφιση θα σου πούμε καλό ταξίδι.
Κανείς δεν θέλει να βλέπει την συνείδησή του να κυκλοφορεί ελεύθερη, να αγωνίζεται, να προσφέρει, να καταγγέλλει.

Δεν μας χρειάζεται καθόλου η συνείδηση Αντώνη. Θέλουμε ησυχία στο αργό μας  βύθισμα στο ψέμα και στις αυταπάτες. 

Γιατί τα σήματά σου "μοιάζαν σαν εμβατήριο μα έχει η ζωή παράσιτα
κι ο αγέρας δηλητήριο."  Κι εμείς  έχουμε εθιστεί στο δηλητήριο Αντώνη.

Γιατί τα σήματά σου ξέρουμε πως "χαθήκανε στα βήματα

ενός στρατού που ερχότανε. Ενός στρατού μιας μοναχής
σκοτεινιασμένης εποχής."

Κι εμείς έχουμε ήδη παραδοθεί Αντώνη...

Καλό σου ταξίδι φίλε, σύντροφε, πατέρα κι αδελφέ μου.

Ο ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΡΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΒΓΕΙ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ...

... ο Αντώνης για πάντα μες τ’ όνειρό του θέλησε πια να ζει.



Αχ κυρ Αντώνη πώς σ’ αγαπάμε και μαζί σου τ’ άστρα μετράμε, 
τις φωτιές για σένα πηδάμε ώσπου να `ρθει βροχή
και το θυμό σου πάντα ξεχνάμε, σαν πουλιά μαζί τριγυρνάμε
σαν παιδιά με σένα γελάμε σαν κάνεις προσευχή.

Μα ένα βράδυ ο κυρ Αντώνης στρώνει να κοιμηθεί
κι όταν ξυπνάμε τον καρτεράμε στην πόρτα να φανεί.
Μα ο κυρ Αντώνης δε θα βγει ποτέ του στην αυλή
αφού για πάντα μες τ’ όνειρό του θέλησε πια να ζει.