ΚΙ ΟΜΩΣ ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ ΕΧΟΥΝ ΨΥΧΗ...

...και η διαίσθησή μου λέει ότι η σημερα το βράδυ η δεξιά μονοκρατορία τελειώνει  για τη πόλη μας.
Σήμερα ξεκίνησε  η πορεία για μια ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΘΗΝΑ, την άλλη Κυριακή θα έχουμε την ευκαιρία να την ολοκληρώσουμε. 

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΟΥ ALZAP...

...με το ποστ - έκκληση στη νέα γενιά να ψηφίσει Αντώνη Καρρά.

Η νεολαία, η μόνη κοινωνική ομάδα με μυαλό, έκανε ΗΔΗ τις επιλογές της.

Ιδού η απόδειξη:
                          

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΓΙΑ ΝΕΟΥΣ ΚΑΙ ΝΕΕΣ...

... ψηφοφόρους.

Φίλες και φίλοι,
είναι τιμή μου να σας παρουσιάσω και να σας συστήσω τον υποψήφιο με τις πλέον φρέσκες, ανατρεπτικές και ριζοσπαστικές ιδέες και πράξεις. Τον συμπολίτη μας που "ζει όπως μιλάει".

Τον μοναδικό δάσκαλο που διεκδικεί συνεχώς και με πείσμα την ιδιότητα του μαθητή*...

...τον ΑΝΤΩΝΗ ΚΑΡΡΑ

* Την ιδιότητα του μαθητή δεν την διεκδικεί μόνο γιατί θέλει συνεχώς να μαθαίνει απο όλους και όλα. Την διεκδικεί κυρίως, φοβάμαι, για να μη χάσει το δικαίωμα να είναι μονίμως και αθεράπευτα άτακτος...


ΥΓ.  Καλό βόλι αύριο.  :-)

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΥΤΡΑ;

Άκουγα τους συντρόφους σου που λέγανε σήμερα στο νεκροταφείο πως πάει, πως έφυγες, πως πέθανες. Κάποιος μόνο είπε πως παρακολουθείς από ψηλά. Αυτόν τον χειροκρότησα, αυτόν μόνο. Εντάξει χειροκρότησα και όταν πέρασε από μπροστά μου το κουτί που ισχυρίζονται κάποιοι πως ήσουν μέσα. Δεν ξέρω γιατί, ίσως γιατί ήταν οι κόκκινες σημαίες μπροστά, ίσως γιατί έτσι έχω μάθει πως κάνουν σε τέτοιες περιπτώσεις.


Τριάντα και βάλε χρόνια. Τόσα δεν είναι ρε συ; Τριάντα χρόνια. Χιλιάδες κουβέντες, δεκάδες χιλιάδες βρισιές. Τσακωμοί, πάθος, θυμός, αβάσταχτη τρυφερότητα.

Και τώρα; Για λέγε μεγάλε που όλα τα ξέρεις και έχεις την ανάλυση έτοιμη στο τσεπάκι. Τι κάνω τώρα; Πού θα βρω αδελφό και σύντροφο να με βρίζει και να γεμίζει η καρδιά μου χαρά;

Και τώρα; Με ποιόν θα συνωμοτήσω για τα όνειρα και τα σχέδια τα ανείπωτα, τα μυστικά και ολόδικά μας, που θα αλλάξουν, λέμε τώρα, τον κόσμο και τη ζωή μας;

Και τώρα; Μίλα ρε, μίλα. Έχασες τη λαλιά σου; Ποιος θα φτιάξει τα δίκτυα αλληλεγγύης στις γειτονιές; Ποιός και ποιοί…

Στα λέω αυτά επειδή ακούς αλλά παριστάνεις τον φευγάτο γιατί δεν έχεις επιχειρήματα. Αυτό κάνεις πάντα όταν ξέρεις ότι έχω δίκιο. Μισοκλείνεις τα μάτια και χαμογελάς πονηρά.

Εγώ πάντως στο λέω. Σε αυτό που κάποιοι ονομάτισαν τάφο σου δεν πλησίασα σήμερα. Ούτε θέλω να ξέρω που είναι, ούτε πρόκειται να πατήσω ποτέ. Εγώ σε είδα χθες στο σπίτι σου, στο κρεβάτι σου, όμορφο και γαλήνιο να κοιμάσαι. Έφυγα και όταν ξαναγύρισα αργά το βράδυ έλειπες. Εσύ ξέρεις για πού ταξιδεύεις και τηλέφωνο, όπως συνήθως, δεν σηκώνεις

Και βεβαίως και στον Τσέλιγκα δεν ξαναπατάω. Γιατί ξέρω πως αν τηλεφωνήσω για να σου πω «είμαι από κάτω, κατέβα να σου (ξανα)εξηγήσω τα χάλια σας», απάντηση συμπληρωμένη με μπινελίκια δεν θα πάρω πια...

Γιατί πώς να στο πω. Μεγάλωσα πια, γερνάω. Και είναι κι αυτό το αθλιο Πασοκικό DNA μου που με υποχρεώνει στη ζωή μου να αδιαφορώ για τόπους και καταστάσεις, να δένομαι μόνο με ανθρώπους.
Κι όταν οι άνθρωποι την κάνουνε δεν έχουν πια νόημα  τόποι και καταστάσεις...

ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΛΕΚΟ ΛΥΤΡΑ...

...το φίλο, τον αδελφό, το σύντροφο...
Για να έχει παρέα αυτό το δύσκολο βράδυ πριν το μεγάλο ταξίδι...

ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΣΤΙΓΜΕΣ...

...στη Θράκη και στην Ανατολική Μακεδονία πριν λίγες μέρες.





ΥΓ. Η μουσική  είναι της αγαπημένης Ελένης Καραϊνδρου...

ΣΥΓΝΩΜΗ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ...

... γιατί έκανα το τραγικό λάθος στο παρελθόν να χαρακτηρίσω τους Σαμαρομητρόπουλους καραγκιόζηδες. Καμία σχέση. Το δικό σου θέατρο σκιών είναι σοβαρό και αξιόπιστο. Το δικό τους είναι θέατρο πολιτικών μικροαπατεώνων.


Μήνες τώρα οι Σαμαρομητρόπουλοι μας καλούν να κάνουμε χρήση των δημοτικών εκλογών ώστε να αποδοκιμαστεί η κυβερνητική πολιτική και το μνημόνιο. Και είναι το μνημόνιο ο πυρήνας της κυβερνητικής πολιτικής γιατί η κυβέρνηση πιστεύει, δικαίως ή αδίκως θα το κρίνουν οι πολίτες, ότι μόνο μέσω του μνημονίου μπορεί να γλυτώσει την πτώχευση η χώρα.

Μήνες τώρα μας λένε να καταψηφίσουμε τους «μνημονιακούς» υποψήφιους του ΠΑΣΟΚ και να αποδοκιμαστεί η πολιτική του Παπανδρέου.

Ματαίως ο Παπανδρέου οριοθετούσε τις εκλογές ως αυτοδιοικητικές και μόνο, ως εκλογές για την προώθηση του Καλλικράτη. Τον λοιδόρησαν οι Σαμαρομητρόπουλοι, τον αποκάλεσαν δειλό, του είπαν ότι υπεκφεύγει για να διασώσει την κυβέρνησή του που καταστρέφει με το μνημόνιο τη χώρα και το λαό.

Από ένα σημείο και μετά η άποψη ότι οι εκλογές αυτές έχουν χαρακτήρα έντονα πολιτικό σε σχέση με την διακυβέρνηση της χώρας έγινε κυρίαρχη.

Ο Πρωθυπουργός έκανε το αυτονόητο. Δήλωσε πως αν όλοι πιστεύουν ότι στις εκλογές που έρχονται δεν ψηφίζουμε για Περιφερειάρχες και Δημάρχους αλλά για το αν πρέπει να εγκαταλειφθεί το μνημόνιο ή όχι, τότε το λόγο πρέπει να έχει ο λαός και να αποφασίσει χωρίς περιστροφές για το μέλλον του. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αυτή είναι η δημοκρατική λύση.

Και είδαμε από χθες την απόλυτη γελοιοποίηση, τον έσχατο εξευτελισμό των Σαμαρομητρόπουλων. Λαύροι οι εκπρόσωποι της ΝΔ κατηγορούσαν τον Παπανδρέου ότι εκβιάζει το λαό με εκλογές, ότι θέτει σε κίνδυνο τη χώρα, ότι αυτοί ΠΟΤΕ δεν έθεσαν θέμα κυβέρνησης κλπ, κλπ. Σε κατάσταση σχεδόν υστερίας ο Μητρόπουλος διαβεβαίωνε στο Μεγκα πως στόχος του δεν είναι η ανατροπή της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού…

Τι είδους ανθρωπάρια είναι αυτά; Τι σόι ντενεκέδες είναι αυτοί που αποκαλούν έναν πρωθυπουργό πουλημένο, υποτακτικό της τρόικα, καταστροφή για τη χώρα αλλά ορκίζονται και κλαίνε στα τηλεπαράθυρα και στα ραδιόφωνα ότι δεν θέλουν να φύγει από την εξουσία;

Τι σόι μαυρογιαλούρος είναι ο Σαμαράς όταν έχει εδώ και μήνες κάνει την αντιμνημονιακή πολιτική σημαία του και ταυτοχρόνως, σήμερα στις Βρυξέλλες, δηλώνει πόσο θερμά υποστηρίζει το μνημόνιο;

Δεν υπάρχει πολίτης σε αυτή τη χώρα που να είναι ευτυχισμένος με το μνημόνιο και τα μέτρα που έφερε. Το ερώτημα είναι αν υπάρχει εναλλακτικός δρόμος. Μακάρι να υπάρχει και όποιος τον έχει να τον παρουσιάσει. Και οι πολίτες να αποφασίσουν. Γιατί οι πολίτες πρέπει να πάρουν τις όποιες αποφάσεις και την ευθύνη για το μέλλον το δικό τους και των παιδιών τους.

Το κακόγουστο θέατρο σκιών των Σαμαρομητρόπουλων τέλειωσε. Οι πολίτες έχουν το λόγο και η απόφασή τους είναι, πρέπει να γίνει, απολύτως σεβαστή. Αν ο λαός με την ψήφο του στις 7 Νοεμβρίου αποφασίσει ότι η πολιτική για το μνημόνιο είναι λάθος τότε πρέπει να του δοθεί η ευκαιρία άμεσα να αλλάξει κυβέρνηση και να επιλεγούν εκείνοι που έχουν τις λύσεις για εξάλειψη του ελλείμματος μέσα σε ένα χρόνο…

Τόσο απλά, τόσο καθαρά.