Δεν έχω κρύψει ποτέ την πολιτική μου ταυτότητα. Είναι η ίδια εδώ και δεκάδες χρόνια. Το γεγονός αυτό είναι λογικό να κάνει επιφυλακτικό όποιον διαβάζει τις απόψεις μου για πολιτικά ή κοινωνικά θέματα.
Συνήθως οι μπλογκερς εμφανίζουν ένα ουδέτερο πρόσωπο. Ίσως αυτό να προσθέτει φίλους, αναγνώστες, κύρος, «αντικειμενικότητα» και σε κάθε περίπτωση σε καθιστά λιγότερο ευάλωτο. Σεβαστό αλλά δεν είναι αυτή η επιλογή μου.
Αυτές τις μέρες ιδιαιτέρως που βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο η επιφυλακτικότητα αυτή μεγαλώνει αφού ότι γράφει κάποιος, πολιτικά και κομματικά τοποθετημένος, μπορεί να μην είναι ειλικρινής και αυθόρμητη κατάθεση σκέψεων αλλά μόνο ψηφοθηρική προπαγάνδα. Ένα - δύο emails που έλαβα έθεσαν το ζήτημα, κομψά είναι η αλήθεια.
Δεν έχω τρόπο να πείσω ότι δεν είναι έτσι. Απο την άλλη δεν νομίζω ότι υπάρχει τρόπος. Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά ξέρουν ότι σε αυτά τα θέματα γράφω πάντα αυτό που σκέφτομαι χωρίς να υπολογίσω τις θετικές ή αρνητικές επιπτώσεις. Άλλωστε δεν έχω φτάσει, ακόμα, στο επίπεδο της γελοιότητας που θα με κάνει να νομίσω ότι μπορώ με τα γραφόμενά μου εδώ να επηρεάσω κάποιον-α σε σχέση με την ψήφο του.
Κυρίως όμως δεν παρατηρείται τέτοια κοσμοσυρροή σε αυτό το μπλογκ ώστε να μπει κάποιος στον πειρασμό να στραμπουλίξει τις σκέψεις του και τον εαυτό του για να κάνει προπαγάνδα.
Αυτά τα λίγα ως επιβαλλόμενο ξεκαθάρισμα.
:-)
UPDATE: Καταγγέλλω στον ελληνικό λαό ότι μου αφαιρέθηκε το δίπλωμα οδήγησης για δέκα μέρες λόγω κράνους. ( Λόγω απουσίας του κράνους για να λέμε το πράγμα με το όνομά τους). Οπότε σήμερα, ίσως και αύριο θα είμαι σπίτι και θα σας ταράξω στα ποστάκια.
Πέμπτη, Αυγούστου 23, 2007
Τρίτη, Αυγούστου 21, 2007
ΕΚΛΟΓΟΠΑΡΑΔΟΞΟΛΟΓΙΕΣ
Μερικά πράγματα δυσκολεύομαι να τα καταλάβω. ‘Έχει ασφαλώς να κάνει σε ένα σημαντικό βαθμό με το μέτριο επίπεδο της νοημοσύνης μου. Κυρίως όμως έχει να κάνει με την άρνησή μου να μπω σε ένα διαδεδομένο «παιχνίδι» διαστροφής της πραγματικότητας. Να αναφερθώ σε μερικά παραδείγματα.
Συζητώντας για τις εκλογές:
1) ακούω την άποψη πως η ΝΔ θα κερδίσει οπωσδήποτε τις εκλογές με πολύ μικρή διαφορά. Όταν ζητάω να μου τεκμηριώσουν αυτήν την πεποίθηση η απάντηση που εισπράττω συνήθως είναι: «Δεν έχω πραγματικά στοιχεία, αυτή είναι η αίσθησή μου».
Όταν παρακαλώ να μου κάνουν συγκεκριμένο το ύψος αυτής της «μικρής διαφοράς», απαντούν συνήθως: ο,5% – 1,5%. Ποσοστά δηλαδή πολύ κάτω από το όριο του στατιστικού λάθους που έχουν ΟΛΕΣ οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, για δημοσκοπήσεις μάλιστα με κάλπη και όχι τηλεφωνικές όπου τα όρια είναι πολύ μεγαλύτερα.
Με άλλα λόγια η πρόβλεψη για τη νίκη του ενός ή του άλλου κόμματος 26 μέρες πριν τις εκλογές και μάλιστα με τόσο μικρή διαφορά μόνο στη μεταφυσική μπορεί να στηριχθεί. Εντάξει για να μην είμαστε απόλυτοι ίσως μπορεί να στηριχθεί σε αστρολόγους ή καφετζούδες.
2) κάποιοι φίλοι μου, απογοητευμένοι, δικαιολογημένα, από τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος μου λένε πως οι ίδιοι αρνούνται να συμμετάσχουν στην ιστορία των εκλογών γιατί δεν θέλουν να έχουν καμία ευθύνη για όσα προκύψουν.
Αντιλαμβάνομαι πλήρως και σέβομαι απολύτως το πρώτο σκέλος της δήλωσης παρά την διαφωνία μου. Ωστόσο είναι στον αέρα κυριολεκτικά το δεύτερο μέρος. Ο ισχυρισμός δηλαδή ότι στην εκλογική διαδικασία υπάρχει η δυνατότητα με κάποιον τρόπο να μην έχει κάποιος ευθύνη για το όποιο αποτέλεσμα. Είτε συμμετάσχει κανείς είτε όχι στις εκλογές, στο μέτρο που το όνομά του είναι στους εκλογικούς καταλόγους, δεν μπορεί παρά η στάση του να μετρήσει στο εκλογικό αποτέλεσμα. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αθροίσματα και διαιρέσεις αριθμών. Καταμετρώνται οι επιλογές των παρόντων ασφαλώς αλλά είναι οι απόντες που επίσης καθορίζουν με την απουσία τους την δυνητική διαφοροποίηση ή ενίσχυση του όποιου αποτελέσματος.
Λέω δηλαδή ότι η κυβέρνηση που θα προκύψει στις 16 Σεπτεμβρίου θα επηρεάσει με θετικό ή αρνητικό τρόπο τη ζωή όλων μας. Η αποχή ή το άκυρο είναι μια πολιτική στάση που έχουμε χρέος να σεβόμαστε ειδικά όταν ο απέχων τεκμηριώνει την πράξη του και το κάνει συνειδητά.
Πρέπει να δεχτεί όμως και να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που αναλογεί και σε εκείνον, όπως και σε όλους όσους συμμετείχαν, για ότι προκύψει.
3) « Όλοι το ίδιο είναι.» Μια φράση που περιλαμβάνει αλήθειες, υπερβολές κάποιες φορές, σκοπιμότητες σε κάποιες συγκυρίες όπως η σημερινή. Δέχομαι ως γνήσια την ισοπεδωτική προσέγγιση του συνόλου των κομμάτων που συμμετέχουν στη Βουλή, από ανθρώπους και φορείς που επιλέγουν την συνολική, διαρκή και συνεπή ρήξη με το σύστημα ως έχει. Παραδέχομαι επίσης πως με συγκινεί και με γοητεύει αρκετά αυτή η στάση αν και προσωπικά όχι μόνο δεν έχω τα κότσια για την επαναστατική προοπτική αλλά πολύ περισσότερο δεν μου φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα τέτοια προοπτική ή τεκμηριωμένος και συνεγερτικός επαναστατικός λόγος ή φορέας.
Ωστόσο αυτό που δεν ανέχομαι, αυτό που μου προκαλεί αναγούλα είναι όταν αυτή τη φράση την αναπαράγουν και την προπαγανδίζουν οι γνωστοί εξωνημένοι δημοσιογράφοι. Εκτελώντας ασφαλώς τις εντολές των αφεντικών τους, ιδιοκτητών των ΜΜΕ. Γιατί το μήνυμα που εκπέμπουν είναι σαφές και κατανοητό: «Μπορεί να μη σας αρέσει, μπορεί να σας προκαλεί οργή η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός αλλά μη μπαίνετε στο κόπο να τον αλλάξετε γιατί ως γνωστόν όλοι ίδιοι είναι…»
Το «όλοι ίδιοι είναι» επαναλαμβάνει συνεχώς, αναφερόμενη στα άλλα κόμματα πλην ΚΚΕ ασφαλώς, η κ. Παπαρήγα. Μόνο που διαχρονικά, πρέπει να θυμηθούν εκεί στο ΚΚΕ, αυτή τους η άποψη μπάζει νερά, πολλά νερά. Όλοι ίδιοι είναι, έλεγε και το 89 μόνο που στην πράξη έκρινε πως κάποιοι ίδιοι είναι λίγο καλύτεροι από τους άλλους ίδιους. Και συνεταιρίστηκε με ότι πιο άθλιο και βρώμικο πολιτικά έχει υπάρξει στην σύγχρονη πολιτική ιστορία, τον Μητσοτάκη. Και έκαναν μαζί κυβέρνηση για να στείλουν στη φυλακή τον Ανδρέα.
Γιατί να μην ισχυριστώ κι εγώ «και οι δύο τους το ίδιο είναι»; Βασιζόμενος μάλιστα σε γεγονότα και όχι σε εικασίες και θεωρητικούς ακροβατισμούς. Γιατί να μην το πω όταν, για να έρθουμε στα πρόσφατα, το ΚΚΕ σκανδαλωδώς απουσίαζε από τις κρίσιμες ψηφοφορίες στη Βουλή για το σκάνδαλο εξαγοράς της «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» από τον ΟΤΕ; (Γιατί άραγε;)
Τέλος αν θέλει η κ. Παπαρήγα να μιλάει με αξιοπιστία για το ποιος είναι το ίδιο με ποιόν ας δημοσιοποιήσει όλα τα σχετικά με το εργασιακό καθεστώς στις επιχειρήσεις του κόμματος, ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, 902, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ κ.λπ. .
Γιατί το να είναι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ είναι ένα πρόβλημα.
Είναι όμως, φοβάμαι, πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα να ταυτίζεται το ΚΚΕ και ο ΣΕΒ στην αντιμετώπιση των εργαζομένων που «έχουν στη δούλεψή τους»…
Συζητώντας για τις εκλογές:
1) ακούω την άποψη πως η ΝΔ θα κερδίσει οπωσδήποτε τις εκλογές με πολύ μικρή διαφορά. Όταν ζητάω να μου τεκμηριώσουν αυτήν την πεποίθηση η απάντηση που εισπράττω συνήθως είναι: «Δεν έχω πραγματικά στοιχεία, αυτή είναι η αίσθησή μου».
Όταν παρακαλώ να μου κάνουν συγκεκριμένο το ύψος αυτής της «μικρής διαφοράς», απαντούν συνήθως: ο,5% – 1,5%. Ποσοστά δηλαδή πολύ κάτω από το όριο του στατιστικού λάθους που έχουν ΟΛΕΣ οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, για δημοσκοπήσεις μάλιστα με κάλπη και όχι τηλεφωνικές όπου τα όρια είναι πολύ μεγαλύτερα.
Με άλλα λόγια η πρόβλεψη για τη νίκη του ενός ή του άλλου κόμματος 26 μέρες πριν τις εκλογές και μάλιστα με τόσο μικρή διαφορά μόνο στη μεταφυσική μπορεί να στηριχθεί. Εντάξει για να μην είμαστε απόλυτοι ίσως μπορεί να στηριχθεί σε αστρολόγους ή καφετζούδες.
2) κάποιοι φίλοι μου, απογοητευμένοι, δικαιολογημένα, από τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος μου λένε πως οι ίδιοι αρνούνται να συμμετάσχουν στην ιστορία των εκλογών γιατί δεν θέλουν να έχουν καμία ευθύνη για όσα προκύψουν.
Αντιλαμβάνομαι πλήρως και σέβομαι απολύτως το πρώτο σκέλος της δήλωσης παρά την διαφωνία μου. Ωστόσο είναι στον αέρα κυριολεκτικά το δεύτερο μέρος. Ο ισχυρισμός δηλαδή ότι στην εκλογική διαδικασία υπάρχει η δυνατότητα με κάποιον τρόπο να μην έχει κάποιος ευθύνη για το όποιο αποτέλεσμα. Είτε συμμετάσχει κανείς είτε όχι στις εκλογές, στο μέτρο που το όνομά του είναι στους εκλογικούς καταλόγους, δεν μπορεί παρά η στάση του να μετρήσει στο εκλογικό αποτέλεσμα. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Το εκλογικό αποτέλεσμα είναι αθροίσματα και διαιρέσεις αριθμών. Καταμετρώνται οι επιλογές των παρόντων ασφαλώς αλλά είναι οι απόντες που επίσης καθορίζουν με την απουσία τους την δυνητική διαφοροποίηση ή ενίσχυση του όποιου αποτελέσματος.
Λέω δηλαδή ότι η κυβέρνηση που θα προκύψει στις 16 Σεπτεμβρίου θα επηρεάσει με θετικό ή αρνητικό τρόπο τη ζωή όλων μας. Η αποχή ή το άκυρο είναι μια πολιτική στάση που έχουμε χρέος να σεβόμαστε ειδικά όταν ο απέχων τεκμηριώνει την πράξη του και το κάνει συνειδητά.
Πρέπει να δεχτεί όμως και να αναλάβει το μέρος της ευθύνης που αναλογεί και σε εκείνον, όπως και σε όλους όσους συμμετείχαν, για ότι προκύψει.
3) « Όλοι το ίδιο είναι.» Μια φράση που περιλαμβάνει αλήθειες, υπερβολές κάποιες φορές, σκοπιμότητες σε κάποιες συγκυρίες όπως η σημερινή. Δέχομαι ως γνήσια την ισοπεδωτική προσέγγιση του συνόλου των κομμάτων που συμμετέχουν στη Βουλή, από ανθρώπους και φορείς που επιλέγουν την συνολική, διαρκή και συνεπή ρήξη με το σύστημα ως έχει. Παραδέχομαι επίσης πως με συγκινεί και με γοητεύει αρκετά αυτή η στάση αν και προσωπικά όχι μόνο δεν έχω τα κότσια για την επαναστατική προοπτική αλλά πολύ περισσότερο δεν μου φαίνεται να υπάρχει στον ορίζοντα τέτοια προοπτική ή τεκμηριωμένος και συνεγερτικός επαναστατικός λόγος ή φορέας.
Ωστόσο αυτό που δεν ανέχομαι, αυτό που μου προκαλεί αναγούλα είναι όταν αυτή τη φράση την αναπαράγουν και την προπαγανδίζουν οι γνωστοί εξωνημένοι δημοσιογράφοι. Εκτελώντας ασφαλώς τις εντολές των αφεντικών τους, ιδιοκτητών των ΜΜΕ. Γιατί το μήνυμα που εκπέμπουν είναι σαφές και κατανοητό: «Μπορεί να μη σας αρέσει, μπορεί να σας προκαλεί οργή η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός αλλά μη μπαίνετε στο κόπο να τον αλλάξετε γιατί ως γνωστόν όλοι ίδιοι είναι…»
Το «όλοι ίδιοι είναι» επαναλαμβάνει συνεχώς, αναφερόμενη στα άλλα κόμματα πλην ΚΚΕ ασφαλώς, η κ. Παπαρήγα. Μόνο που διαχρονικά, πρέπει να θυμηθούν εκεί στο ΚΚΕ, αυτή τους η άποψη μπάζει νερά, πολλά νερά. Όλοι ίδιοι είναι, έλεγε και το 89 μόνο που στην πράξη έκρινε πως κάποιοι ίδιοι είναι λίγο καλύτεροι από τους άλλους ίδιους. Και συνεταιρίστηκε με ότι πιο άθλιο και βρώμικο πολιτικά έχει υπάρξει στην σύγχρονη πολιτική ιστορία, τον Μητσοτάκη. Και έκαναν μαζί κυβέρνηση για να στείλουν στη φυλακή τον Ανδρέα.
Γιατί να μην ισχυριστώ κι εγώ «και οι δύο τους το ίδιο είναι»; Βασιζόμενος μάλιστα σε γεγονότα και όχι σε εικασίες και θεωρητικούς ακροβατισμούς. Γιατί να μην το πω όταν, για να έρθουμε στα πρόσφατα, το ΚΚΕ σκανδαλωδώς απουσίαζε από τις κρίσιμες ψηφοφορίες στη Βουλή για το σκάνδαλο εξαγοράς της «ΓΕΡΜΑΝΟΣ» από τον ΟΤΕ; (Γιατί άραγε;)
Τέλος αν θέλει η κ. Παπαρήγα να μιλάει με αξιοπιστία για το ποιος είναι το ίδιο με ποιόν ας δημοσιοποιήσει όλα τα σχετικά με το εργασιακό καθεστώς στις επιχειρήσεις του κόμματος, ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ, 902, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ κ.λπ. .
Γιατί το να είναι το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ, ο ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ είναι ένα πρόβλημα.
Είναι όμως, φοβάμαι, πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα να ταυτίζεται το ΚΚΕ και ο ΣΕΒ στην αντιμετώπιση των εργαζομένων που «έχουν στη δούλεψή τους»…
Τρίτη, Αυγούστου 14, 2007
Κυριακή, Αυγούστου 12, 2007
ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΗΣΕ Ο ΛΑΛΙΩΤΗΣ...
... τον ΔΡΑΚΟΥΜΕΛ και βγηκε στα κεραμίδια!
τίποτα που θα γίνει κι ο
Μητσοτάκης και το σόι του τιμητές...
Μια όμως και βρίσκεται εκει, γιατί δεν μας λέει κανα δυό κουβέντες για την απόφαση του Δικαστηρίου που επιβεβαιώνει την ύπαρξη της offshore, (στη Λιβερία παρακαλώ), εταιρείας ΜΑΥΟ μέσω της οποίας έκανε τις μπάζες για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας;
Κι αυτός ο Αλαφούζος της Καθημερινής και του Σκαϊ, μήπως πρέπει να μας ξαναθυμίσει όσα για τον Μητσοτάκη, τις εκατοντάδες εκατομμύρια δραχμές και τα σακκιά με τα ληγμένα κουπόνια, κατέθεσε στους εισαγγελείς;
Μήπως;
Αντε,
τίποτα που θα γίνει κι ο
Μητσοτάκης και το σόι του τιμητές...
Ρε ουστ απο δω!
Τετάρτη, Αυγούστου 08, 2007
ΕΞΩΝΗΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΤΕΣ
Είκοσι σχεδόν χρόνια πορεύτηκαν με αυτό.
Σε κάθε ευκαιρία, με κάθε αφορμή το επαναλάμβαναν. Ήταν γι αυτούς το χείριστο παράδειγμα, η απόδειξη για τη φαυλότητα και την επικινδυνότητα του Ανδρέα. Μέσα της δεκαετίας του 80 και σε προεκλογική συγκέντρωση στην περιφέρεια του Δημήτρη Τσοβόλα, υπουργού οικονομικών τότε, το πλήθος φωνάζει συνθήματα υπέρ του Τσοβόλα κι ο Ανδρέας γελώντας λέει από την εξέδρα «Τσοβόλα δώστα όλα». Αυτό ήταν!
Από τότε και μέχρι σήμερα οι τάχα μου σοβαροί αναλυτές με μισοσηκωμένο φρύδι αναπαράγουν τη φράση "Τσοβόλα δώστα όλα" για να καταδείξουν υποτίθεται τον άκρατο λαϊκισμό και την κατασπατάληση με ανεύθυνες προεκλογικές παροχές του δημόσιου χρήματος.
Εδώ και δέκα μέρες παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα τον καταιγισμό παροχολογίας. Αυξήσεις μισθών, συντάξεων, (ξανα)μονιμοποίηση συμβασιούχων, ότι μπορεί να φανταστεί κανείς το υπόσχονται. Μέχρι και 50.000 χιλιάδες αποκωδικοποιητές για την επίγεια δορυφορική έταξαν…
(Εδώ βεβαίως έχει τη σημασία του και ο προμηθευτής… Έτσι δεν είναι κ. Ρουσόπουλε;)
Τα βλέπω όλα αυτά μέρες τώρα και ανησυχώ. Γιατί έχουν χαθεί οι γνωστοί-άγνωστοι σοβαροί και έγκυροι σχολιαστές. Τίποτα, τσιμουδιά. Δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν πήραν τίποτα είδηση. Δεν υπάρχει άκρατος λαϊκισμός, δεν υπάρχει προεκλογική και μαυρογιαλούρικη εξαθλίωση.
Περί άλλων τυρβάζουν στις οθόνες μας. Ψελλίζουν κάτι λίγα για το περιτύλιγμα αλλά για την ταμπακέρα κουβέντα.
Κατανοητό. Βλέπετε, για τα αφεντικά τους, επομένως και γι΄αυτούς, το πρέπον αυτή τη στιγμή είναι να επανεκλεγεί ο dvdακιας. Γιατί έχουν κάνει συμφωνίες, γιατί έχουν υπογραφεί γραμμάτια.
Οι «διαμορφωτές της κοινής γνώμης», λίγες δεκάδες ακριβοπληρωμένοι και εξωνημένοι αλήτες που βάζουν στοιχήματα και επαίρονται για τις προβλέψεις τους. Που προεξοφλούν την ήττα του ΠΑΣΟΚ. Γιατί ο Παπανδρέου δεν έχει τις ηγετικές ικανότητες και τη βαριά, ασήκωτη μαγκιά του Κωστάκη...
Προσέξτε τους στα δελτία ειδήσεων, ακούστε «προσεκτικά» τις αναλύσεις τους. Σημασία δεν έχει τόσο τι λένε, ποτέ δεν είχε άλλωστε, σημασία έχει τι ΔΕΝ λένε.
Γιατί η δουλειά τους είναι αυτή ακριβώς. Να μην αναπαράγουν ποτέ τη σκέψη και τις αγωνίες του κόσμου.
Δουλειά τους είναι να μας πείσουν ότι το «καθώς πρέπει», το «σοβαρόν» και «εθνικόν» είναι να σκεφτόμαστε όπως τα αφεντικά τους, οι Βαρδινογιανναίοι, οι Λάτσηδες, οι Λαμπράκηδες, οι Μπομπολαίοι κ.ο.κ.
Θέλουν να μας πείσουν ότι τα αφεντικά τους κι εμεις είμαστε το ίδιο και οφείλουμε να μοιραστούμε τα άγχη και τις αγωνίες τους, κυρίως όμως να δεχτούμε τις επιλογές τους.
Θα το καταφέρουν; Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι η αλητεία τους γίνεται όλο και πιο εξόφθαλμη. Ξέρω ότι όλο και περισσότερος κόσμος τους έχει πάρει είδηση. Κι ας είναι οι ντομάτες ακριβές. Πάντα προς το τέλος της ημέρας οι τιμές πέφτουν και ο καθένας μας έχει μια λαϊκή κοντά του.
Σε κάθε ευκαιρία, με κάθε αφορμή το επαναλάμβαναν. Ήταν γι αυτούς το χείριστο παράδειγμα, η απόδειξη για τη φαυλότητα και την επικινδυνότητα του Ανδρέα. Μέσα της δεκαετίας του 80 και σε προεκλογική συγκέντρωση στην περιφέρεια του Δημήτρη Τσοβόλα, υπουργού οικονομικών τότε, το πλήθος φωνάζει συνθήματα υπέρ του Τσοβόλα κι ο Ανδρέας γελώντας λέει από την εξέδρα «Τσοβόλα δώστα όλα». Αυτό ήταν!
Από τότε και μέχρι σήμερα οι τάχα μου σοβαροί αναλυτές με μισοσηκωμένο φρύδι αναπαράγουν τη φράση "Τσοβόλα δώστα όλα" για να καταδείξουν υποτίθεται τον άκρατο λαϊκισμό και την κατασπατάληση με ανεύθυνες προεκλογικές παροχές του δημόσιου χρήματος.
Εδώ και δέκα μέρες παρακολουθούμε στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα τον καταιγισμό παροχολογίας. Αυξήσεις μισθών, συντάξεων, (ξανα)μονιμοποίηση συμβασιούχων, ότι μπορεί να φανταστεί κανείς το υπόσχονται. Μέχρι και 50.000 χιλιάδες αποκωδικοποιητές για την επίγεια δορυφορική έταξαν…
(Εδώ βεβαίως έχει τη σημασία του και ο προμηθευτής… Έτσι δεν είναι κ. Ρουσόπουλε;)
Τα βλέπω όλα αυτά μέρες τώρα και ανησυχώ. Γιατί έχουν χαθεί οι γνωστοί-άγνωστοι σοβαροί και έγκυροι σχολιαστές. Τίποτα, τσιμουδιά. Δεν ακούν, δεν βλέπουν, δεν πήραν τίποτα είδηση. Δεν υπάρχει άκρατος λαϊκισμός, δεν υπάρχει προεκλογική και μαυρογιαλούρικη εξαθλίωση.
Περί άλλων τυρβάζουν στις οθόνες μας. Ψελλίζουν κάτι λίγα για το περιτύλιγμα αλλά για την ταμπακέρα κουβέντα.
Κατανοητό. Βλέπετε, για τα αφεντικά τους, επομένως και γι΄αυτούς, το πρέπον αυτή τη στιγμή είναι να επανεκλεγεί ο dvdακιας. Γιατί έχουν κάνει συμφωνίες, γιατί έχουν υπογραφεί γραμμάτια.
Οι «διαμορφωτές της κοινής γνώμης», λίγες δεκάδες ακριβοπληρωμένοι και εξωνημένοι αλήτες που βάζουν στοιχήματα και επαίρονται για τις προβλέψεις τους. Που προεξοφλούν την ήττα του ΠΑΣΟΚ. Γιατί ο Παπανδρέου δεν έχει τις ηγετικές ικανότητες και τη βαριά, ασήκωτη μαγκιά του Κωστάκη...
Προσέξτε τους στα δελτία ειδήσεων, ακούστε «προσεκτικά» τις αναλύσεις τους. Σημασία δεν έχει τόσο τι λένε, ποτέ δεν είχε άλλωστε, σημασία έχει τι ΔΕΝ λένε.
Γιατί η δουλειά τους είναι αυτή ακριβώς. Να μην αναπαράγουν ποτέ τη σκέψη και τις αγωνίες του κόσμου.
Δουλειά τους είναι να μας πείσουν ότι το «καθώς πρέπει», το «σοβαρόν» και «εθνικόν» είναι να σκεφτόμαστε όπως τα αφεντικά τους, οι Βαρδινογιανναίοι, οι Λάτσηδες, οι Λαμπράκηδες, οι Μπομπολαίοι κ.ο.κ.
Θέλουν να μας πείσουν ότι τα αφεντικά τους κι εμεις είμαστε το ίδιο και οφείλουμε να μοιραστούμε τα άγχη και τις αγωνίες τους, κυρίως όμως να δεχτούμε τις επιλογές τους.
Θα το καταφέρουν; Δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι η αλητεία τους γίνεται όλο και πιο εξόφθαλμη. Ξέρω ότι όλο και περισσότερος κόσμος τους έχει πάρει είδηση. Κι ας είναι οι ντομάτες ακριβές. Πάντα προς το τέλος της ημέρας οι τιμές πέφτουν και ο καθένας μας έχει μια λαϊκή κοντά του.
Κυριακή, Αυγούστου 05, 2007
ΜΑΓΚΕΣ ΠΙΑΣΤΕ ΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ...
...μπόρες κλάστε μας τ΄αρχ...
Όποιος έχει ταξιδέψει ή ταξιδεύει με μηχανή θα ξέρει ότι στο ταξίδι η καλύτερη βοήθεια που μπορεί να βρει είναι από τους άλλους οδηγούς μηχανών που θα συναντήσει.
Η προσέγγιση είναι άμεση και φιλική. Ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία, κοινωνική θέση. Το δίκυκλο ενώνει.
Επιστρέφοντας σήμερα το μεσημέρι από το Σοφικό Κορινθίας έπεσα στην καλοκαιρινή μινι-καταιγίδα. Στην αρχή μυρίζεις τη βροχή και στη συνέχεια, εντελώς ξαφνικά, λες κι ανοίγεις απότομα μια κουρτίνα, ανοίγουν οι καταρράκτες του ουρανού. Έκανα αυτό που συνήθως κάνουμε οι απροετοίμαστοι για βροχή, σταμάτησα κάτω από την πρώτη γέφυρα.
Σε ελάχιστο χρόνο η γέφυρα έγινε καταφύγιο και άλλων μοτοσικλετών που ακολουθούσαν. Μέχρι να τελειώσει το πρώτο τσιγάρο όλοι γίναμε μια παρέα.
Το σκηνικό το έχω ζήσει πολλές φορές ως τώρα.
Την επόμενη φορά που θα βρέχει πολύ και δείτε μηχανές αραγμένες κάτω από γέφυρες και τους επιβάτες να συμπεριφέρονται σαν παλαιοί γνωστοί, να ξέρετε ότι το πιθανότερο είναι ότι γνωρίστηκαν λίγα λεπτά πριν.
Στη φωτο δύο από τα σημερινά βροχοθύματα. Εντάξει μπορεί να μην είχαν αδιάβροχα όπως κι εγώ άλλωστε, αλλά από υποδομή σε καφέ έσκιζαν. Σε χρόνο μηδέν βγήκε το θερμός με το ζεστό γαλλικό. :-)
Η φυλή των μοτοσικλετιστών είναι μια ξεχωριστή κατηγορία από μόνη της. Μπορεί να υπάρχουν υποκατηγορίες αλλά οι συμπεριφορές ομοιογενοποιούνται όταν οι μοτοσικλετιστές ταξιδεύουν.
Όποιος έχει ταξιδέψει ή ταξιδεύει με μηχανή θα ξέρει ότι στο ταξίδι η καλύτερη βοήθεια που μπορεί να βρει είναι από τους άλλους οδηγούς μηχανών που θα συναντήσει.
Η προσέγγιση είναι άμεση και φιλική. Ανεξάρτητα από φύλο, ηλικία, κοινωνική θέση. Το δίκυκλο ενώνει.
Επιστρέφοντας σήμερα το μεσημέρι από το Σοφικό Κορινθίας έπεσα στην καλοκαιρινή μινι-καταιγίδα. Στην αρχή μυρίζεις τη βροχή και στη συνέχεια, εντελώς ξαφνικά, λες κι ανοίγεις απότομα μια κουρτίνα, ανοίγουν οι καταρράκτες του ουρανού. Έκανα αυτό που συνήθως κάνουμε οι απροετοίμαστοι για βροχή, σταμάτησα κάτω από την πρώτη γέφυρα.
Σε ελάχιστο χρόνο η γέφυρα έγινε καταφύγιο και άλλων μοτοσικλετών που ακολουθούσαν. Μέχρι να τελειώσει το πρώτο τσιγάρο όλοι γίναμε μια παρέα.
Το σκηνικό το έχω ζήσει πολλές φορές ως τώρα.
Την επόμενη φορά που θα βρέχει πολύ και δείτε μηχανές αραγμένες κάτω από γέφυρες και τους επιβάτες να συμπεριφέρονται σαν παλαιοί γνωστοί, να ξέρετε ότι το πιθανότερο είναι ότι γνωρίστηκαν λίγα λεπτά πριν.
Στη φωτο δύο από τα σημερινά βροχοθύματα. Εντάξει μπορεί να μην είχαν αδιάβροχα όπως κι εγώ άλλωστε, αλλά από υποδομή σε καφέ έσκιζαν. Σε χρόνο μηδέν βγήκε το θερμός με το ζεστό γαλλικό. :-)
Ο ένας απο τους δύο μετά απο λίγο έφυγε για να γυρίσει καμμιά 30αρια χιλιόμετρα πίσω. Είχε ξεχάσει στην παραλία τα κλειδιά του σπιτιού του...
Τώρα, τι μου θυμίζει αυτό το σκηνικό...
Τετάρτη, Αυγούστου 01, 2007
ΕΝΑ ΣΚΙΤΣΟ...
... ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΛΕΞΕΙΣ
ΥΓ. Το σκίτσο είναι στο, και το, εξώφυλλο του τεύχους Αυγούστου του πιο σοβαρού περιοδικού που κυκλοφορεί.
Του περιοδικου ΓΑΛΕΡΑ.
ΥΓ1 Τελικά έτσι που διαμορφώνεται η κατάσταση εμεις που θα μείνουμε εδώ τον Αυγουστο, θα περάσουμε καλύτερα απο όλους σας. (Συγκρατήστε την ζήλια σας παρακαλώ)
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)