ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΟΛΜΕ...

...ΜΕΓΑ ΠΛΗΘΟΣ, ΗΡΕΜΗ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ.

ΟΙ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΕΣ ΠΑΡΘΕΝΕΣ...

...ανακαλύπτουν την Χρυσή Αυγή. Αφού την πριμοδότησαν τώρα ανησυχούν...

Είναι πραγματικά εξοργιστικό  αυτό που συμβαίνει με την Χρυσή Αυγή. Και μην βιάζεστε, δεν αναφέρομαι στην συμπεριφορά της ίδιας της Χρυσής Αυγής, αναφέρομαι σε όσους και όσες εμφανίζονται τάχα μου έκπληκτοι μπροστά στην δημοσκοπική άνοδο και την αύξηση επιρροής του νεοναζιστικού κόμματος.

Όλοι όσοι επώασαν το αυγό του φιδιού τώρα που το τέρας μεγαλώνει χτυπάνε τα καμπανάκια του συναγερμού. Τις περισσότερες φορές υποκριτικά. Γιατί συνεχίζουν μαζί με τις φωνές και τις κραυγές «απέχθειας» να ταϊζουν το τέρας, γιατί ακόμα το χρειάζονται στους βραχυπρόθεσμους σχεδιασμούς τους. Αλλά ακόμα και όσοι ενισχύουν με την συμπεριφορά τους την επιρροή  της Χρυσής Αυγής άθελά τους γιατί δεν κατάλαβαν και δεν καταλαβαίνουν τι συμβαίνει ή δεν αντιλαμβάνονται τους πραγματικούς κινδύνους, δεν έχουν μικρότερη ευθύνη. Γιατί το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Οι «Πρετεντέρηδες»,  είναι αρκετοί, των ΜΜΕ συγκρίνουν την σημερινή κατάσταση στη χώρα με την Δημοκρατία της Βαϊμάρης  την περίοδο του μεσοπολέμου στην Γερμανία. Και σε ότι αφορά στην μεθόδευση έχουν κάποιο δίκιο. Γιατί και τότε οι αντίστοιχοι «Πρετεντέρηδες» την ίδια δουλειά έκαναν για λογαριασμό των τότε αφεντικών τους όπως π.χ οι μεγαλοβιομήχανοι Κρουπ. Από τη μία έσκουζαν υποκριτικά μπροστά στον κίνδυνο του φασισμού και από την άλλη συνέχιζαν να κάνουν με επιμονή και σχέδιο όλα όσα χρειάζονταν για να στρωθεί ο δρόμος στον ολοκληρωτισμό. Έτσι, όταν ο ναζισμός επικράτησε οι Κρουπ και το μεγάλο κεφάλαιο στην Γερμανία συνεργάστηκε με άνεση και χωρίς εμπόδια κοινοβουλευτικής υφής με τον Χιτλερ αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Η πολιτική ορθότητα και η επίκληση της κοινής λογικής αλα καρτ των «ευαίσθητων» δημοσιογράφων  τύπου Πρετεντέρη  όχι μόνο δεν πείθει έναν υποψιασμένο πια πολίτη αλλά αντίθετα τον εξοργίζει. Γιατί όλοι πια ξέρουμε πρώτον ότι η Χρυσή Αυγή έχει υψηλούς και ισχυρούς προστάτες και χρηματοδότες και δεύτερον ότι η συμπεριφορά και η ασυδοσία των αφεντικών του που συγκαλύπτει ο κάθε Πρετεντέρης αποτελούν επίσης καθημερινό βιασμό της δημοκρατίας και των πολιτών.

Και στη συνέχεια έρχονται οι χρήσιμοι ηλίθιοι του λεγόμενου «κοινοβουλευτικού τόξου» να ζητήσουν μέτρα καταστολής και ειδικές νομοθεσίες για να καταστείλουν, νομίζουν, την δραστηριότητα και την επιρροή της Χρυσής Αυγής. Ακόμα κι αν ο Μιχαλολιάκος τους είχε κόψει μηνιάτικο δεν θα δούλευαν με τόσο ζήλο για λογαριασμό του. Και για όποιον αμφιβάλλει τα αποτελέσματα είναι ορατά γύρω μας. Για όσους θέλουν να δουν και δεν εθελοτυφλούν δηλαδή.

Και καλά τα "ενσωματωμένα" δεξιά, τα κεντροδεξιά  ή τα κεντροαριστερά κόμματα, η αριστερά τι κάνει; Ποια αριστερά, πού την βλέπετε να μου την δείξετε και μένα είναι η πρώτη αφοριστική απάντηση. Η δεύτερη απάντηση έχει να κάνει με την πραγματικότητα. Πέραν του δημοκρατικού δικαιώματος να αυτοπροσδιορίζονται τα άτομα και οι συλλογικότητες υπάρχει και ο ιστορικά κατακτημένος   προσδιορισμός του τι είναι τελικά αριστερά.

Και αριστερά δεν μπορεί να είναι άλλο παρά  κοινωνικά κινήματα που διαμορφώνουν πολιτικά κόμματα με στόχο την ικανοποίηση των αναγκών τους, των αναγκών των κινημάτων ασφαλώς. Αριστερά ΔΕΝ είναι πολιτικά κόμματα που χρησιμοποιούν τα όποια κοινωνικά κινήματα με στόχο την κατάκτηση της εξουσίας για λογαριασμό τους, λογαριασμό των κομμάτων δηλαδή.

Στη χώρα μας το μεν ΚΚΕ δεν θέλει καν να ακούει για κοινωνικά κινήματα και κινήματα πολιτών, αρκείται στην συντήρηση απόλυτα ελεγχόμενων θυλάκων όπου μπορεί. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την άλλη ασκείται με υπερωρίες στο σχέδιο «να σοβαρευτούμε», «σε λίγο θα είμαστε υπουργοί πρέπει να ξέρουμε τα κόλπα της εξουσίας», «να λέμε ότι προσθέτει στα ποσοστά μας, να αποφεύγουμε ότι αφαιρεί ψήφους έστω κι αν είναι αληθινό». Ο ΣΥΡΙΖΑ που γεννήθηκε στο όνομα των κινημάτων τα έχει ξεχάσει ήδη και ασχολείται αποκλειστικά με τις διεργασίες στο εποικοδόμημα του πολιτικού συστήματος, βουλή, μεγαλοεπιχειρηματίες, βαρύγδουποι θεσμοί, πρεσβείες, μεγαλοσυνδικαλιστές  κλπ,κλπ.

Και με την κοινωνία ΠΟΙΟΣ ασχολείται θα ρωτήσετε. Την απάντηση θα την έχετε ήδη δώσει μόνοι σας. Με την κοινωνία και τις κοινωνικές διεργασίες, με την καθημερινότητα ασχολείται η Χρυσή Αυγή και εν μέρει η εκκλησία. Υποκριτική και ψευδεπίγραφη η παρουσία τους στις γειτονιές θα πείτε και θα έχετε δίκιο. Είναι η μόνη παρουσία όμως γιατί με τη λέξη παρουσία δεν εννοούμε ασφαλώς την έκδοση ανακοινώσεων και 3λεπτες παρουσίες στα κανάλια όσο μεγάλα κι αν είναι. Επίσης παρουσία στις κοινωνικές διεργασίες δεν είναι η συγκρότηση ομάδων κρούσης που θα χτυπήσει η θα τιμωρήσει τους φασίστες. Αυτό είναι πόλεμος συμμοριών.

Θα σας πω ένα παράδειγμα κι αν θέλετε το ψάχνετε κι εσείς στον χώρο σας. Στο δημόσιο λύκειο που πηγαίνει το παιδί μου την περσινή χρονιά στις τρεις πρώτες θέσεις του 15μελούς εκλέχτηκαν παιδιά που δήλωναν οπαδοί της Χρυσής Αυγής. Στο χώρο δουλειάς μου κάθε τόσο ανακαλύπτω συναδέλφους «υπεράνω υποψίας» που μου δηλώνουν εμπιστευτικά ότι συμπαθούν και θα ψηφίσουν Χρυσή Αυγή. Όποιος αναζητήσει τα εκλογικά ποσοστά της Χρυσής Αυγής στις τελευταίες εκλογές αλλά και τα πρόσφατα δημοσκοπικά ευρήματα στις εργατοπόλεις της Β΄Πειραιά θα καταλάβει.

Ποιοι είναι επομένως όλοι αυτοί που ψηφίζουν και συμπαθούν την Χρυσή Αυγή; Μήπως είναι και κάποιοι απο  ΕΜΑΣ, τους "υπεράνω υποψίας';

Και κυρίως ΓΙΑΤΙ το κάνουν/με;

Συνεχεια στο επόμενο

UPDATE. Και βεβαίως με το αίμα του δολοφονημένου Παύλου να σημαδεύει πια για πάντα το Κερατσίνι και τις δικές μας παραλείψεις, για να το πω κομψά, δεν ξέρω τι νόημα μπορούν να έχουν οι λέξεις. Γι αυτό και δεν θα υπάρξει συνέχεια. Τουλάχιστον προς το παρόν. (19/9/2013)

O ALZAP ΒΟΛΤΑΡΕΙ.

Δημοσίευση by Alekos Stamou.

Η ΑΘΩΟΤΗΤΑ ΩΣ ΤΕΚΜΗΡΙΟ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗΣ...

ή η προανακριτική της αθώωσης Παπακωνσταντίνου.

Για όποιον είχε την υπομονή να παρακολουθήσει την πολύωρη συνεδρίαση της Βουλής με θέμα την παραπομπή ή όχι του Γιώργου Παπακωνσταντίνου η εμπειρία ήταν αποκαλυπτική. Κι αν ο ίδιος άνθρωπος είχε κάνει τον κόπο να παρακολουθήσει και τις δύο συνεδριάσεις που προηγήθηκαν, στις 17/1/2913 και στις 6/6/2013 για το ίδιο θέμα τότε  το συμπέρασμα που θα έβγαζε αβίαστα και χωρίς προσπάθεια θα ήταν πως το εγχείρημα της κάθαρσης για την λίστα Λαγκαρντ στο πρόσωπο του Παπακωνσταντίνου αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες κοινοβουλευτικές απάτες της μεταπολίτευσης.

Η  σύσταση της προανακριτικής ξεκίνησε με την κατηγορία της νόθευσης της λίστας  με 266 ψήφους  κατά του Παπακωνσταντίνου. Χθες ο αντίστοιχος αριθμός ψήφων έφτασε με το ζόρι τους 166.

Μετά από 6 μήνες συνεδριάσεων σε κλίμα φανατισμού και «σιγουριάς» πως ο Παπακωνσταντίνου αλλοίωσε την λίστα για να σώσει τα ξαδέλφια του οι κατήγοροι έχασαν 100 βουλευτές από τους 266 που είχαν πείσει την πρώτη φορά. Τόσο τα πορίσματα όσο και οι διαδικασίες όχι μόνο δεν επιβάρυναν την θέση Παπακωνσταντίνου αλλά αντίθετα στοιχειοθέτησαν την αθωότητά του.

   

Αλλά και τα αποτελέσματα στις άλλες κατηγορίες είναι αποκαλυπτικά. Κάθε συνεδρίαση, κάθε διεύρυνση του κατηγορητηρίου έπειθε ολοένα και λιγότερους βουλευτές για την ενοχή Παπακωνσταντίνου, έπειθε ολοένα και περισσότερους βουλευτές για την αθωότητα του. Αν υπήρχε άλλη μία συνεδρίαση ίσως να μην υπήρχε καν η παραπομπή. Δείτε τον σχετικό πίνακα από το epikairo.gr:

Θυμίζω τον αποκαλυπτικό διάλογο χθες ανάμεσα στην Κωνσταντοπούλου και τον προεδρεύοντα  Μαρκογιαννάκη λίγο πριν την ψηφοφορία για διαδικαστικά θέματα.

Η κ. Κωνσταντοπούλου επιχειρηματολογώντας για την διαφωνία της με την μορφή που είχαν τα ψηφοδέλτια της παραπομπής είπε μεταξύ άλλων στον Μαρκογιαννάκη: «Ξέρετε πολύ καλά όπως κι εγώ πως η κατηγορία για νόθευση είναι η λιγότερο στέρεη, δεν πατάει καλά»… (μεταξύ κατεργαραίων ειλικρίνεια θα ήθελε ακόμα να πει αλλά συγκρατήθηκε)

Με δύο λόγια αυτό για το οποίο συστάθηκε η προανακριτική  και διασύρεται τόσους μήνες  ο Παπακωνσταντίνου ΔΕΝ υπάρχει ούτε ως σοβαρή ένδειξη στα πορίσματα των κατηγόρων. Υπάρχει μόνο ως ο φερετζές του π….. για να δικαιολογήσει τα υπόλοιπα. Και ποια είναι τα υπόλοιπα; Απιστία σε βαθμό κακουργήματος και παράβαση καθήκοντος  γιατί λέει στο οκτάμηνο που ήταν υπουργός ο Παπακωνσταντίνου δεν μπήκε ούτε ένα ευρώ στα ταμεία από την λίστα Λαγκαρντ.

Κι αυτό όταν με χθεσινό έγγραφο του ο ΣΔΟΕ αποκάλυψε ότι εδώ και ενάμιση χρόνο, από την απομάκρυνση δηλαδή του Παπακωνσταντίνου από το υπουργείο οικονομικών και μέχρι σήμερα, όχι μόνο δεν έχει μπει ένα ευρώ στα ταμεία αλλά ΔΕΝ έχουν καν ελεγχθεί τα ονόματα στη λίστα…

Πότε επομένως θα παραπεμφθούν οι Βενιζέλος, Στουρνάρας κλπ με τα ίδια αδικήματα για τα οποία  κατηγορείται ο Παπακωνσταντίνου αλλά με μεγαλύτερη επιβάρυνση γιατι και ο χρόνος που πέρασε χωρίς να εισρεύσει ένα ευρώ στα δημόσια ταμεία είναι τριπλάσιος;

Πόση υποκρισία, πόση εξαπάτηση, πόσο μικροκομματισμό και άθλια μεθόδευση μπορεί να αντέξει η δημοκρατία χωρίς να πληγωθεί ανεπανόρθωτα; Δεν ξέρω.

Αυτό που ξέρω είναι  πως βρισκόμαστε μπροστά στο πρωτοφανές φαινόμενο οι εξάμηνες διαδικασίες μιας προανακριτικής επιτροπής να αθωώνουν τον κατηγορούμενο αλλά  παρόλα αυτά  αυτός να παραπέμπεται

Ζούμε στιγμές μεγαλείου στη Δημοκρατία των Σαμαροβενιζέλων.

Ο θεός μαζί μας.

ΑΙ ΓΕΝΕΑΙ ΠΑΣΑΙ σήμερα ΣΤΗΝ ΕΡΤ...

...και ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

ΛΟΙΠΟΝ κ. ΣΑΜΑΡΑ...

...μπορεί ο πρωθυπουργός μιάς χώρας να είναι ΤΟΣΟ ΨΕΥΤΗΣ και ΦΑΥΛΟΣ;

Μάλλον μπορεί όταν ακούει στο όνομα Σαμαράς.

Βρίζεις τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ, διάβασε για τα έργα σου και τις φαύλες προσλήψεις σου.

ΘΑ ΑΦΗΝΑΤΕ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΣΑΣ ΣΕ...

...έναν λαθρέμπορο;

Σήμερα στην ΕΡΤ. Ήμουν εκεί όπως είχα υποχρέωση.

Γιατί ποτέ δεν θα δεχόμουν να διαχειριστεί τη μνήμη του πατέρα και της μάνας μου ένας λαθρέμπορος.

Γιατί εκτός από τους βιολογικούς μου πατέρα και μάνα έχω όπως κι εσείς κι άλλους πατεράδες και μανάδες.

Γιατί στο κτίριο και στα αρχεία της ΕΡΤ είναι η φωνή του πατέρα μου Μάνου Κατράκη, η φωνή και η παρουσία της μάνας μου Έλλης Λαμπέτη, η φωνή του πατέρα μου Γιώργου Σεφέρη, η φωνή και η μουσική του άλλου πατέρα μου Μάνου Χατζιδάκι και εκατοντάδων άλλων πατεράδων και μανάδων ΟΛΩΝ ΜΑΣ.

Είναι ευθύνη όλων μας.

Θα αφήσουμε να χαρίσουν την διαχείριση της μνήμης των πατεράδων και των μανάδων μας σε καναλάρχες λαθρέμπορους  πετρελαίου, σε δόλιους εκδότες λαθρέμπορους ιδεών, σε τσιμεντάδες ιδιοκτήτες εφημερίδων και καναλιών και ραδιοφώνων;