Σάββατο, Μαρτίου 26, 2011
Δευτέρα, Μαρτίου 21, 2011
ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ;
Αναρωτιέμαι όλες αυτές τις μέρες. Τι ακριβώς συμβαίνει; Τι έχουμε πάθει; Πως και γιατί έχουμε, αν έχουμε, αλλάξει;
Ζούμε την εποχή της άμεσης ενημέρωσης. Υποτίθεται πως το πιο εύκολο και το πιο φτηνό σήμερα είναι το να επικοινωνείς εύκολα και γρήγορα.
Έχουμε για κάθε γεγονός που συμβαίνει πληροφόρηση πολύπλευρη. Μπορούμε να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες με όποιον θέλουμε όχι μόνο στη γειτονιά μας και στην πόλη μας αλλά σε όλο τον πλανήτη.
Κάποτε στα γεγονότα αντιδρούσαμε άμεσα έστω κι αν δεν τα μαθαίναμε αμέσως ή μαθαίναμε πολύ λίγα..
Κάποτε όταν δεν υπήρχαν τα κινητά τηλέφωνα, (σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπήρχαν καν τηλέφωνα), τα μαιηλ και τα sms και το facebook, οι οργανώσεις βάσης και τα κομματικά μέλη, με εξαίρεση ίσως εκείνα του ΚΚΕ, δεν περίμεναν την συνεδρίαση των καθοδηγητικών οργάνων για να αντιδράσουν και να κινητοποιηθούν.
Κάποτε μαιηλ και sms καθοδήγησης ήταν η ατομική και συλλογική πολιτική συγκρότηση, η ευαισθησία, η συνείδηση μας.
Κάποτε καθοδήγησή μας ήταν η αγωνία και το πάθος στο βλέμμα του συντρόφου και της συντρόφισσας, η πίστη πως τι κι αν είμαστε τόσο διαφορετικοί, έρχονται στιγμές και ανάγκες που είμαστε τόσο ίδιοι…
Όχι δεν μου φταίει η τεχνολογία και το διαδίκτυο. Άλλωστε σε μπλογκ τα γράφω όλα αυτά.
Μου φταίει ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την τεχνολογία. Αντί να είναι όπλο αφύπνισης και κινητοποίησης την έχουμε κάνει πασαρέλα όπου ανέξοδα, μερικές φορές και ανεύθυνα, πουλάμε τζάμπα μαγκιά και ευαισθησία. Θεωρώντας ότι έτσι κάνουμε το χρέος μας. Χωρίς κόπο και κυρίως χωρίς κόστος.
Δεν το κάνουμε όμως το χρέος μας… Έτσι δεν είναι;
ΥΓ. Η Σωτηρία κάτι έχει να μας πεί για τα "Τελευταία σήματα".
ΥΓ2. Για τον φίλο που ζήτησε περισσότερα στοιχεία για το τραγούδι:
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου
Τα τελευταία σήματα
εκείνων που χαθήκανε
ήταν φωνές στα σύρματα
πουλιών που λαβωθήκανε.
Σήματα μιας κατάνυξης
και μιας χαμένης άνοιξης.
Τα τελευταία σήματα
μοιάζαν σαν εμβατήριο
μα έχει η ζωή παράσιτα
κι ο αγέρας δηλητήριο.
Τα τελευταία σήματα
εκείνων που ήταν θύματα.
Τα τελευταία σήματα
μιας νιότης που βιαζότανε
χαθήκανε στα βήματα
ενός στρατού που ερχότανε.
Ενός στρατού μιας μοναχής
σκοτεινιασμένης εποχής.
Ζούμε την εποχή της άμεσης ενημέρωσης. Υποτίθεται πως το πιο εύκολο και το πιο φτηνό σήμερα είναι το να επικοινωνείς εύκολα και γρήγορα.
Έχουμε για κάθε γεγονός που συμβαίνει πληροφόρηση πολύπλευρη. Μπορούμε να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες με όποιον θέλουμε όχι μόνο στη γειτονιά μας και στην πόλη μας αλλά σε όλο τον πλανήτη.
Κάποτε στα γεγονότα αντιδρούσαμε άμεσα έστω κι αν δεν τα μαθαίναμε αμέσως ή μαθαίναμε πολύ λίγα..
Κάποτε όταν δεν υπήρχαν τα κινητά τηλέφωνα, (σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπήρχαν καν τηλέφωνα), τα μαιηλ και τα sms και το facebook, οι οργανώσεις βάσης και τα κομματικά μέλη, με εξαίρεση ίσως εκείνα του ΚΚΕ, δεν περίμεναν την συνεδρίαση των καθοδηγητικών οργάνων για να αντιδράσουν και να κινητοποιηθούν.
Κάποτε μαιηλ και sms καθοδήγησης ήταν η ατομική και συλλογική πολιτική συγκρότηση, η ευαισθησία, η συνείδηση μας.
Κάποτε καθοδήγησή μας ήταν η αγωνία και το πάθος στο βλέμμα του συντρόφου και της συντρόφισσας, η πίστη πως τι κι αν είμαστε τόσο διαφορετικοί, έρχονται στιγμές και ανάγκες που είμαστε τόσο ίδιοι…
Όχι δεν μου φταίει η τεχνολογία και το διαδίκτυο. Άλλωστε σε μπλογκ τα γράφω όλα αυτά.
Μου φταίει ο τρόπος που χρησιμοποιούμε την τεχνολογία. Αντί να είναι όπλο αφύπνισης και κινητοποίησης την έχουμε κάνει πασαρέλα όπου ανέξοδα, μερικές φορές και ανεύθυνα, πουλάμε τζάμπα μαγκιά και ευαισθησία. Θεωρώντας ότι έτσι κάνουμε το χρέος μας. Χωρίς κόπο και κυρίως χωρίς κόστος.
Δεν το κάνουμε όμως το χρέος μας… Έτσι δεν είναι;
ΥΓ. Η Σωτηρία κάτι έχει να μας πεί για τα "Τελευταία σήματα".
ΥΓ2. Για τον φίλο που ζήτησε περισσότερα στοιχεία για το τραγούδι:
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Μουσική: Ηλίας Ανδριόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Σωτηρία Μπέλλου
Τα τελευταία σήματα
εκείνων που χαθήκανε
ήταν φωνές στα σύρματα
πουλιών που λαβωθήκανε.
Σήματα μιας κατάνυξης
και μιας χαμένης άνοιξης.
Τα τελευταία σήματα
μοιάζαν σαν εμβατήριο
μα έχει η ζωή παράσιτα
κι ο αγέρας δηλητήριο.
Τα τελευταία σήματα
εκείνων που ήταν θύματα.
Τα τελευταία σήματα
μιας νιότης που βιαζότανε
χαθήκανε στα βήματα
ενός στρατού που ερχότανε.
Ενός στρατού μιας μοναχής
σκοτεινιασμένης εποχής.
Κυριακή, Μαρτίου 20, 2011
ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ. ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΙΟΥΣ...
...βομβαρδίζεται η Λιβύη;
Διαβάστε το εξαιρετικά ενημερωτικό κείμενο του σύντροφου και φίλου Δημήτρη Κωνσταντινίδη.
ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ
«Το πετρέλαιο είναι κατά 10% θέμα οικονομίας και κατά 90% θέμα πολιτικής¨» είχε πει κάποτε ο Αμερικάνος ιστορικός Ντάνιελ Γέρτζιν.
Οι τελευταίες δεκαετίες απέδειξαν την ορθότητα αυτού του ισχυρισμού.
Το Βρετανικό κρατικό κανάλι BBC το 2004 κάνοντας μια έρευνα συνόψιζε εντυπωσιακά το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στην διεθνή αγορά του μαύρου χρυσού λέγοντας « σήμερα καταναλώνουμε έξι βαρέλια πετρέλαιο για κάθε ένα βαρέλι που ανακαλύπτουμε»
Ο πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίου (IFP) ,Ολιβιέ Απέρ τον Μάιο του 2003 σε συνδιάσκεψη που αφορούσε το πετρέλαιο δήλωνε ότι η παραγωγή πετρελαίου παγκοσμίως μειώνεται κατά 10% το χρόνο και αποκάλυπτε πως απαιτείται η παραγωγή 60 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ΕΠΙΠΛΕΟΝ την ημέρα για καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση..
Γεγονός είναι πως τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώνονται δραστικά.
Σύμφωνα με τους γεωλόγους των πετρελαϊκών εταιριών η φύση χρειάστηκε 500 εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργήσει το πετρέλαιο που χρησιμοποίησε τα τελευταία 100 χρόνια ο κόσμος ..
Μάλιστα ο Βρετανός Κόλιν Κάμπελ που εργάστηκε ο γεωλόγος για την Texaco , την BP, και την Aramco πριν γίνει πρόεδρος της Nordic American Oil Company και κατόπιν τεχνικός σύμβουλος της Statoil της Mobil της Amerada της Shell και της Exxon , ένας άνθρωπος που γνωρίζει δηλαδή από μέσα τα πράγματα στην πετρελαϊκή αγορά δήλωσε πως «το 46 % των σημερινών αποθεμάτων πετρελαίου που έχουν δηλώσει οι εταιρίες είναι πλαστά και εάν αποκαλυφθούν οι αληθινοί αριθμοί θα επικρατούσε πανικός στις χρηματιστηριακές αγορές του κόσμου»
Επομένως το πετρέλαιο αυτήν την στιγμή αποτελεί το μήλον της έριδος πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Οι χώρες που θα καταφέρουν να ελέγξουν τα αποθέματα θα γίνουν και οι μοναδικοί παράγοντες για την παγκόσμια οικονομία.
Η Σαουδική Αραβία το Κουβέιτ και το Ιράκ ισοδυναμούν σήμερα με το 40% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου..
Και έχει μεγάλη σημασία να δούμε από ποιους έγινε η εισβολή στο Ιρακ
Τζορτζ Μπους πρόεδρος των ΗΠΑ και ιδιοκτήτης πετρελαϊκής εταιρίας που ελέγχει πετρελαιοπηγές στην Σαουδική Αραβία,
Κοντολίζα Ράις , υπουργός Εξωτερικών πρώην διευθύντρια και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Chevron
Ντόναλτ Ίβανς Υπουργός Εμπορίου , στενός φίλος του Μπους ,πρόεδρος της Tom Brown Inc. Εταιρίας που δραστηριοποιείται στον ενεργειακό τομέα .
Ντόναλτ Ραμσφελτ, από τους πλουσιότερους Αμερικανούς με ογκώδες χαρτοφυλάκιο στις πετρελαϊκές εταιρίες.
Γκέιλ Μορτον Υπουργός Εσωτερικών ,που εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της ΒΡ.
Και Ντικ Τσένι Υπουργός Άμυνας , ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Halliburton μία από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρίες.
Μια απλή ανάγνωση και καταλαβαίνει κανείς ότι η τρομοκρατία, τα δημοκρατικά ιδεώδη και τα χημικά όπλα που δεν βρέθηκαν ποτέ δεν ήταν αυτά που ώθησαν τους παραπάνω στην εισβολή του Ιράκ..
Στην περίπτωση της Λιβύης τα συμφέροντα είναι κατ εξοχήν ευρωπαϊκά.. Το πετρέλαιο της Λιβύης έχει ως κύριο προορισμό έως σήμερα την Ευρώπη ενώ οι εταιρίες εξορύξεως πετρελαίου που δραστηριοποιούνται στην Λιβύη έχουν βρεθεί εκεί μετά από διακρατικές συμφωνίες κυρίως με Βρετανία και Γαλλία, με την μόνη διαφορά από τον υπόλοιπο αραβικό κόσμο ότι το 51% αυτών των εκμεταλλεύσεων ανήκει στην παραμένει στο κράτος της Λιβύης το οποίο διαμορφωνει και το ποσοστό που παίρνει ανά βαρέλι η εταιρία.
Στην Λιβύη δηλαδή οι εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξη του μαύρου χρυσού εισπράττουν το 30% ανά βαρέλι ενώ στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο το ποσοστό αυτό ξεκινά από 60% ανά βαρέλι και άνω…
Αν αναλογιστεί κανείς ότι μόνο το κοίτασμα του Φόρτιζ που βρίσκεται στην Βρετανική ζώνη της Βόρεια θάλασσας , παρήγαγε πριν 20 χρόνια 500.000 βαρέλια την ημέρα ενώ σήμερα παράγει μόνον 50.000 βαρέλια καταλαβαίνει κανείς ότι η Βρετανική οικονομία κινδυνεύει με στραγγαλισμό από την έλλειψη πετρελαίου. Το ανάλογο ισχύει για την Γαλλία..’
Ο Καντάφι υπήρξε πάντοτε ένας απρόβλεπτος παίκτης στην Διεθνή σκακιέρα της πολιτικής και του πετρελαίου και ως εκ τούτου επικίνδυνος.
Παρά της αγκαλιές και τα φιλιά των τελευταίων ετών με τους ευρωπαίους ήταν κοινό μυστικό πως δεν του είχαν εμπιστοσύνη..
Οι εσωτερικοί αντίπαλοι του Κανταφι ξεκαθάριζαν από την πρώτη στιγμή της εξέγερσης ότι δεν επιθυμούν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος της Λιβύης και συνομιλούσαν με τους Γάλλους και τους Βρετανούς.
Η χθεσινή απόφαση των Βρετανών και των Γάλλων έχει να κάνει με τα δικά τους πετρελαϊκά συμφέροντα στην Λιβύη ενώ οι Αμερικανοί απλά ανταποδίδουν την βοήθεια που είχαν από τους Ευρωπαίους στον πόλεμο του Κόλπου..
Τα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων , δημοκρατίας κλπ δεν αποτελούν παρά λόγια κενού περιεχομένου.
Δημήτρης Κωνσταντινίδης
Υ.Γ.
Σε καμιά περίπτωση δεν συμφωνώ με τις δολοφονίες αμάχων από το καθεστώς του Καντάφι, θα ήταν ευχής έργο αν η Διεθνής Κοινότητα επέμβαινε ΠΑΝΤΟΥ όπου στραγγαλίζονται τα δημοκρατικά δικαιώματα των λαών.. Δυστυχώς όμως όλες οι επεμβάσεις μέχρι τώρα έχουν γίνει για να στηριχτούν τα συμφέροντα κυρίως των επτά μεγάλων αδερφών πετρελαϊκών εταιριών…
Διαβάστε το εξαιρετικά ενημερωτικό κείμενο του σύντροφου και φίλου Δημήτρη Κωνσταντινίδη.
ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΛΙΒΥΗ
«Το πετρέλαιο είναι κατά 10% θέμα οικονομίας και κατά 90% θέμα πολιτικής¨» είχε πει κάποτε ο Αμερικάνος ιστορικός Ντάνιελ Γέρτζιν.
Οι τελευταίες δεκαετίες απέδειξαν την ορθότητα αυτού του ισχυρισμού.
Το Βρετανικό κρατικό κανάλι BBC το 2004 κάνοντας μια έρευνα συνόψιζε εντυπωσιακά το πρόβλημα που υπάρχει σήμερα στην διεθνή αγορά του μαύρου χρυσού λέγοντας « σήμερα καταναλώνουμε έξι βαρέλια πετρέλαιο για κάθε ένα βαρέλι που ανακαλύπτουμε»
Ο πρόεδρος του Γαλλικού Ινστιτούτου Πετρελαίου (IFP) ,Ολιβιέ Απέρ τον Μάιο του 2003 σε συνδιάσκεψη που αφορούσε το πετρέλαιο δήλωνε ότι η παραγωγή πετρελαίου παγκοσμίως μειώνεται κατά 10% το χρόνο και αποκάλυπτε πως απαιτείται η παραγωγή 60 εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ΕΠΙΠΛΕΟΝ την ημέρα για καλυφθεί η αυξανόμενη ζήτηση..
Γεγονός είναι πως τα παγκόσμια αποθέματα πετρελαίου μειώνονται δραστικά.
Σύμφωνα με τους γεωλόγους των πετρελαϊκών εταιριών η φύση χρειάστηκε 500 εκατομμύρια χρόνια για να δημιουργήσει το πετρέλαιο που χρησιμοποίησε τα τελευταία 100 χρόνια ο κόσμος ..
Μάλιστα ο Βρετανός Κόλιν Κάμπελ που εργάστηκε ο γεωλόγος για την Texaco , την BP, και την Aramco πριν γίνει πρόεδρος της Nordic American Oil Company και κατόπιν τεχνικός σύμβουλος της Statoil της Mobil της Amerada της Shell και της Exxon , ένας άνθρωπος που γνωρίζει δηλαδή από μέσα τα πράγματα στην πετρελαϊκή αγορά δήλωσε πως «το 46 % των σημερινών αποθεμάτων πετρελαίου που έχουν δηλώσει οι εταιρίες είναι πλαστά και εάν αποκαλυφθούν οι αληθινοί αριθμοί θα επικρατούσε πανικός στις χρηματιστηριακές αγορές του κόσμου»
Επομένως το πετρέλαιο αυτήν την στιγμή αποτελεί το μήλον της έριδος πολύ περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Οι χώρες που θα καταφέρουν να ελέγξουν τα αποθέματα θα γίνουν και οι μοναδικοί παράγοντες για την παγκόσμια οικονομία.
Η Σαουδική Αραβία το Κουβέιτ και το Ιράκ ισοδυναμούν σήμερα με το 40% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου..
Και έχει μεγάλη σημασία να δούμε από ποιους έγινε η εισβολή στο Ιρακ
Τζορτζ Μπους πρόεδρος των ΗΠΑ και ιδιοκτήτης πετρελαϊκής εταιρίας που ελέγχει πετρελαιοπηγές στην Σαουδική Αραβία,
Κοντολίζα Ράις , υπουργός Εξωτερικών πρώην διευθύντρια και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Chevron
Ντόναλτ Ίβανς Υπουργός Εμπορίου , στενός φίλος του Μπους ,πρόεδρος της Tom Brown Inc. Εταιρίας που δραστηριοποιείται στον ενεργειακό τομέα .
Ντόναλτ Ραμσφελτ, από τους πλουσιότερους Αμερικανούς με ογκώδες χαρτοφυλάκιο στις πετρελαϊκές εταιρίες.
Γκέιλ Μορτον Υπουργός Εσωτερικών ,που εκπροσωπούσε τα συμφέροντα της ΒΡ.
Και Ντικ Τσένι Υπουργός Άμυνας , ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Halliburton μία από τις μεγαλύτερες πετρελαϊκές εταιρίες.
Μια απλή ανάγνωση και καταλαβαίνει κανείς ότι η τρομοκρατία, τα δημοκρατικά ιδεώδη και τα χημικά όπλα που δεν βρέθηκαν ποτέ δεν ήταν αυτά που ώθησαν τους παραπάνω στην εισβολή του Ιράκ..
Στην περίπτωση της Λιβύης τα συμφέροντα είναι κατ εξοχήν ευρωπαϊκά.. Το πετρέλαιο της Λιβύης έχει ως κύριο προορισμό έως σήμερα την Ευρώπη ενώ οι εταιρίες εξορύξεως πετρελαίου που δραστηριοποιούνται στην Λιβύη έχουν βρεθεί εκεί μετά από διακρατικές συμφωνίες κυρίως με Βρετανία και Γαλλία, με την μόνη διαφορά από τον υπόλοιπο αραβικό κόσμο ότι το 51% αυτών των εκμεταλλεύσεων ανήκει στην παραμένει στο κράτος της Λιβύης το οποίο διαμορφωνει και το ποσοστό που παίρνει ανά βαρέλι η εταιρία.
Στην Λιβύη δηλαδή οι εταιρίες που δραστηριοποιούνται στην εξόρυξη του μαύρου χρυσού εισπράττουν το 30% ανά βαρέλι ενώ στον υπόλοιπο αραβικό κόσμο το ποσοστό αυτό ξεκινά από 60% ανά βαρέλι και άνω…
Αν αναλογιστεί κανείς ότι μόνο το κοίτασμα του Φόρτιζ που βρίσκεται στην Βρετανική ζώνη της Βόρεια θάλασσας , παρήγαγε πριν 20 χρόνια 500.000 βαρέλια την ημέρα ενώ σήμερα παράγει μόνον 50.000 βαρέλια καταλαβαίνει κανείς ότι η Βρετανική οικονομία κινδυνεύει με στραγγαλισμό από την έλλειψη πετρελαίου. Το ανάλογο ισχύει για την Γαλλία..’
Ο Καντάφι υπήρξε πάντοτε ένας απρόβλεπτος παίκτης στην Διεθνή σκακιέρα της πολιτικής και του πετρελαίου και ως εκ τούτου επικίνδυνος.
Παρά της αγκαλιές και τα φιλιά των τελευταίων ετών με τους ευρωπαίους ήταν κοινό μυστικό πως δεν του είχαν εμπιστοσύνη..
Οι εσωτερικοί αντίπαλοι του Κανταφι ξεκαθάριζαν από την πρώτη στιγμή της εξέγερσης ότι δεν επιθυμούν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος της Λιβύης και συνομιλούσαν με τους Γάλλους και τους Βρετανούς.
Η χθεσινή απόφαση των Βρετανών και των Γάλλων έχει να κάνει με τα δικά τους πετρελαϊκά συμφέροντα στην Λιβύη ενώ οι Αμερικανοί απλά ανταποδίδουν την βοήθεια που είχαν από τους Ευρωπαίους στον πόλεμο του Κόλπου..
Τα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων , δημοκρατίας κλπ δεν αποτελούν παρά λόγια κενού περιεχομένου.
Δημήτρης Κωνσταντινίδης
Υ.Γ.
Σε καμιά περίπτωση δεν συμφωνώ με τις δολοφονίες αμάχων από το καθεστώς του Καντάφι, θα ήταν ευχής έργο αν η Διεθνής Κοινότητα επέμβαινε ΠΑΝΤΟΥ όπου στραγγαλίζονται τα δημοκρατικά δικαιώματα των λαών.. Δυστυχώς όμως όλες οι επεμβάσεις μέχρι τώρα έχουν γίνει για να στηριχτούν τα συμφέροντα κυρίως των επτά μεγάλων αδερφών πετρελαϊκών εταιριών…
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΟΥ ΚΚΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗ ΛΙΒΥΗ...
...ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΙΣ 6.00μμ στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ.
Όσες και όσοι διαφωνούν με τους βομβαρδισμούς στη Λιβύη πρέπει να είμαστε εκεί.
Αφήστε στην άκρη τους σεχταρισμούς και τα ερωτήματα για το ποιός καλεί και ποιός όχι.
Κι εγώ έχω τις σοβαρές διαφωνίες μου με τον Περισσό αλλά η πρωτοβουλία είναι σωστή.
Τα επόμενα 24ωρα είναι κρίσιμα.
Όσες και όσοι διαφωνούν με τους βομβαρδισμούς στη Λιβύη πρέπει να είμαστε εκεί.
Αφήστε στην άκρη τους σεχταρισμούς και τα ερωτήματα για το ποιός καλεί και ποιός όχι.
Κι εγώ έχω τις σοβαρές διαφωνίες μου με τον Περισσό αλλά η πρωτοβουλία είναι σωστή.
Τα επόμενα 24ωρα είναι κρίσιμα.
Σάββατο, Μαρτίου 19, 2011
ΚΑΠΟΤΕ...
...αρκετά χρόνια πριν, Εγγλέζοι και Αμερικάνοι αποφάσισαν να μας "σώσουν" απο τον κομμουνισμό. Σήμερα με τον ίδιο ίσως και χειρότερο τρόπο συμμετέχουμε στην "σωτηρία" της Λιβύης απο τον αυταρχισμό. Αύριο, κάποια στιγμή, στη χώρα που θα ζουν τα παιδιά μας θα έρθουν κάποιοι να τα βομβαρδίσουν για το καλό τους...
ΒΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΕΙ ΚΙ Ο ΣΑΜΑΡΑΣ...
..., ο "αντιαμερικανός"...
Μας μαλώνει κιόλας γιατί καθυστέρησε η εισβολή στη Λιβύη...
«Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. για την επιβολή Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων στον εναέριο χώρο της Λιβύης είναι σωστή.
Η μεγάλη καθυστέρηση όμως με την οποία ελήφθη επέτρεψε στο καθεστώς Καντάφι να ανακτήσει την πρωτοβουλία των στρατιωτικών κινήσεων και να καταφέρει φονικά πλήγματα στους εξεγερμένους πολίτες της Λιβύης.
Από δω και πέρα η Παγκόσμια Δημοκρατική Κοινότητα οφείλει να βοηθήσει άμεσα και αποτελεσματικά τον Λιβυκό λαό να απαλλαγεί από το αυταρχικό καθεστώς της ακραίας και απροκάλυπτης βίας και να προχωρήσει προς μία ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία το ταχύτερο δυνατόν».
Ξεφτίλες!
Μας μαλώνει κιόλας γιατί καθυστέρησε η εισβολή στη Λιβύη...
«Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του Ο.Η.Ε. για την επιβολή Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων στον εναέριο χώρο της Λιβύης είναι σωστή.
Η μεγάλη καθυστέρηση όμως με την οποία ελήφθη επέτρεψε στο καθεστώς Καντάφι να ανακτήσει την πρωτοβουλία των στρατιωτικών κινήσεων και να καταφέρει φονικά πλήγματα στους εξεγερμένους πολίτες της Λιβύης.
Από δω και πέρα η Παγκόσμια Δημοκρατική Κοινότητα οφείλει να βοηθήσει άμεσα και αποτελεσματικά τον Λιβυκό λαό να απαλλαγεί από το αυταρχικό καθεστώς της ακραίας και απροκάλυπτης βίας και να προχωρήσει προς μία ανοιχτή δημοκρατική κοινωνία το ταχύτερο δυνατόν».
Ξεφτίλες!
Παρασκευή, Μαρτίου 18, 2011
ΚΙ ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΣΕ ΦΤΥΣΩ ... κ. ΔΡΟΥΤΣΑ...
...για αυτή τη συνδρομή σου...
"Είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε, σε συνεργασία με τους εταίρους και συμμάχους μας, για να γίνει σεβαστή η διεθνής νομιμότητα» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Δ.Δρούτσας μετά το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τη Λιβύη, που προβλέπει την επιβολή Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων πάνω από τη χώρα και τη λήψη «κάθε άλλου απαραίτητου μέτρου»."
Υγ. Για την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας στην Κύπρο έχεις καμμιά ιδέα συνδρομής κ. Δρούτσα;
"Είμαστε έτοιμοι να συνδράμουμε, σε συνεργασία με τους εταίρους και συμμάχους μας, για να γίνει σεβαστή η διεθνής νομιμότητα» δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Δ.Δρούτσας μετά το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών για τη Λιβύη, που προβλέπει την επιβολή Ζώνης Απαγόρευσης Πτήσεων πάνω από τη χώρα και τη λήψη «κάθε άλλου απαραίτητου μέτρου»."
Υγ. Για την αποκατάσταση της διεθνούς νομιμότητας στην Κύπρο έχεις καμμιά ιδέα συνδρομής κ. Δρούτσα;
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



