ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

Θα σου τηλεφωνήσουν ξαφνικά.
Εκεί που δεν το περιμένεις, αλλά σχεδόν πάντα όταν το χρειάζεσαι. Πώς το ξέρουν, πώς το μαντεύουν;
Στην αρχή μένεις με την απορία γιατί είναι ακατανόητο.
Με τον καιρό μαθαίνεις να μην αναρωτιέσαι. Όχι γιατί κατάλαβες, αλλά γιατί όσο περνάνε τα χρόνια μαθαίνεις να συμβιώνεις με το ανεξήγητο.

Πολλές φορές τους έχεις φερθεί άσχημα, άλλες έχεις αδιαφορήσει.
Είναι έξυπνες, έχουν συγκρότηση , ξέρουν να αγαπούν, αγωνιούν. Δεν επιδεικνύουν τίποτα απο όλα αυτά. Είναι κάτι που το νοιώθεις όταν το χρειάζεσαι και στο δίνουν. Γενναιόδωρα και απλά. Χωρίς προαπαιτούμενα.
Τις δύσκολες ώρες εμφανίζονται. Όχι με το μανδύα του σωτήρα. Ανοίγουν μόνο την αγκαλιά και τη ψυχή τους για να χωρέσεις, να βρεις καταφύγιο και θαλπωρή. Δεν ζηλεύουν, δεν διεκδικούν, δεν θέλουν να πάρουν, έρχονται και δίνουν.
Διαχειρίζονται με τρυφερότητα και κατανόηση τον άνδρα που συμπεριφέρεται σαν παιδί, και λίγο αργότερα, αν όχι ταυτόχρονα, το παιδί που παριστάνει τον άνδρα.

Εστω κι αν πέρασαν χρόνια, έστω κι αν οι ζωές σας έχουν πάρει τελείως διαφορετικούς δρόμους, έστω κι αν οι αποστάσεις είναι μεγάλες, όταν τα πράγματα είναι σκούρα για σένα, εμφανίζονται. Προσφέρουν ένα ακόμα κομμάτι απο τον εαυτό τους και αμέσως μετά αποσύρονται, το ίδιο διακριτικά.

Είναι κάποιες γυναίκες που δεν τις καταλαβαίνω.
Ή μάλλον είναι κάποιες γυναίκες που φοβάμαι να τις καταλάβω.
Γιατί αν τις καταλάβω, θα πρέπει να δεχτώ τη γελοιότητα και την ανεπάρκεια του φύλου μου, του ανδρικού.
Και δεν είμαι καθόλου έτοιμος γι αυτό.

ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΣ - ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΗ

Τα καφέ των βιβλιοπωλείων έχουν τη γοητεία τους. Για τους διανοούμενους, για τους βιβλιόφιλους, ίσως και για κάποιους ερωτευμένους είναι στέκι ανίχνευσης, συζήτησης και συνάντησης. Για όσους έχουν περιορισμένες οικονομικές δυνατότητες, οι περισσότεροι νομίζω ανήκουμε σε αυτή τη κατηγορία, είναι σωτηρία.

Στα περισσότερα βιβλιο-καφε, σου δίνεται η ευκαιρία να γλυτώσεις αρκετά ευρώ αφού έχεις τη δυνατότητα να διαλέξεις καμμιά δεκαριά βιβλία, και μετά να επιλέξεις με την ησυχία σου ποιά θα αγοράσεις, πίνοντας καφέ.

Σε κάποια, όπως ο ΙΑΝΟΣ, πέρα απο τα βιβλία, παρουσιάζονται και καινούργιοι δίσκοι.
Χθες το πρωί πίνοντας καφέ με φίλο καλό που βρέθηκε για λίγες ώρες στην Αθήνα, "πέσαμε" στην παρουσίαση του καινούργιου δίσκου του Παντελή Θαλασσινού "ΤΟ ΚΑΛΑΝΤΑΡΙ". Οι στίχοι του Ηλία Κατσούλη. Αυτή ήταν η ευχάριστη έκπληξη. Όταν ακούσετε το δίσκο θα καταλάβετε γιατί.

Στο ίδιο καφέ υπήρξε ωστόσο και δυσάρεστη έκπληξη.
Έμαθα απο τον Δημήτρη Παπαχρήστο ότι, πριν λίγες μέρες, του απαγορεύτηκε να κάνει την εβδομαδιαία εκπομπή του στο κρατικό ραδιόφωνο. Απολύθηκε με συνοπτικές, σεμνές και ταπεινές διαδικασίες.
Ο Δημήτρης είναι φίλος αγαπημένος. Με τις απόψεις του πολλές φορές διαφωνώ. Κράτησε όμως όλα αυτά τα χρόνια μια στάση αξιοπρεπή, πιστεύει σε ότι κάνει. Είμαι σε θέση να γνωρίζω οτι "άντεξε" στις συχνές πιέσεις να "αξιοποιήσει" πολιτικά την ιστορία και το όνομά του.
Ο Δημήτρης Παπαχρήστος μετά απο 19 ολόκληρα χρόνια στο κρατικό ραδιόφωνο, λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου, εκδιώχθηκε με τον χειρότερο τρόπο.
Ενοχλούσαν οι εκπομπές του; Ενοχλούσαν οι συμβολισμοί; Δεν ξέρω.
Ξέρω όμως ποιός μπορεί να μάθει. Η Ιωάννα Καρυστιάνη.

Η Ιωάννα Καρυστιάνη κυκλοφόρησε τις τελευταίες μέρες το καινούργιο της βιβλίο "Σουέλ", (εκδόσεις Καστανιώτη). Βιβλιοκριτικός δεν είμαι, αλλά το διάβασα και νομίζω ότι είναι ένα υπέροχο βιβλίο.
Η κ. Καρυστιάνη έχει μια ακόμη ιδιότητα, έτσι πληροφορούμαι απο τα ΜΜΕ και τα δελτία τύπου του κ. Ρουσσόπουλου. Είναι, μας λένε, πολύ φίλη του πρωθυπουργικού ζεύγους.

Η Ιωάννα Καρυστιάνη δεν είναι μία ανυποψίαστη, αφελής γυναίκα. Είναι ευαισθητοποιημένη, έχει παρουσία, πέραν της συγγραφικής, σε σημαδιακά γεγονότα της ιστορίας του τόπου. Η κ. Καρυστιάνη γνωρίζει καλά τον Δημήτρη Παπαχρήστο. Κάποιες οριακές κοινές στιγμές ενώνουν τους ανθρώπους για πάντα, αφήνουν σημάδια ανεξίτηλα. Καμμιά φορά και ανεξήγητα.

'Οποιος απο σας τυχαίνει να γνωρίζει την κ. Καρυστιάνη παρακαλώ να της μεταφέρει το αίτημά μου. Θα ήθελα στην επόμενη συνάντηση με τον Κώστα και τη Νατάσα, να ρωτήσει τους λόγους αυτής της συμπεριφοράς προς τον Δημήτρη Παπαχρήστο.

Για να σας πω την αλήθεια μου δεν θα περιμένω την απάντηση. Τη γνωρίζω ήδη. Γνωρίζω δηλαδή τί εννοεί με τον όρο "δημοκρατία" η κυβέρνηση της Ν.Δ
Ελπίζω όμως ότι ίσως την ακούσει την απάντηση η κ. Ιωάννα Καρυστιάνη.

Γιατί είπαμε, η Ιωάννα Καρυστιάνη ΔΕΝ είναι μια ανυποψίαστη, αφελής γυναίκα...


Και η αναγκαία συμπλήρωση για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις:

Προφανώς και ΔΕΝ εκλιπαρεί κανείς για αποκατάσταση. ( Να μη τρελλαθούμε κιόλας! )
ΠΟΙΟΙ και με τι μουτρα να αποκαταστήσουν ΠΟΙΟΝ;
Προφανώς και είναι ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΏΝ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΏΝ.
Σημασία έχει το τι πράττει η αγαπητή κ. Ιωάννα Καρυστιάνη...
Η αλλοιώς:
Πες μου τους φίλους σου, να σου πω ΤΙ είσαι. (ή τι ΔΕΝ είσαι).:.


ΥΓ1. Σε όσες και όσους θα ταξιδέψουν αυτό τον σκληρό αλλά πανέμορφο Νοέμβρη αφιερώνεται το τραγούδι "Νοέμβρης μήνας ταξιδεύει" , (μ' ένα τρένο), απο τον καινούργιο δίσκο του Παντελή Θαλασσινού.
ΥΓ2. Η ραφινάτη Raffinata βοήθησε ώστε να μικρύνει το τραγούδι και να "κατεβαίνει" εύκολα. Σας ευχαριστώ κυρία μου.

ΠΕΝΤΕ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΦΑΡΟ

Τη Δευτέρα το πρωί έβρεχε.
Για λόγους ακατανόητους και σπάνιους, άφησα τη μηχανή και πήρα το αυτοκίνητο.

Πατήσια - Ασκληπιού, 75 λεπτά.

Ευτυχώς η αφηρημάδα μου με έσωσε.
Είχα ξεχάσει απο μέρες τη φωτογραφική μηχανή στο αυτοκίνητο.
Πέρασα την ώρα του μποτιλιαρίσματος φωτογραφίζοντας.

Πέντε απο αυτές τις φωτογραφίες αφιερώνω στο φάρο μου.
Καλημέρα σας.

ΘΑ ΣΑΣ ΠΟΥΝ ΟΤΙ ΧΡΩΣΤΑΤΕ...

Για πολλούς από σας είναι σίγουρο. Είτε για πιστωτική κάρτα, είτε για δάνειο από τράπεζα, σας έχουν πάρει τηλέφωνο. Πολλές φορές σας έχουν απειλήσει με άμεσο ή έμμεσο τρόπο. Απαιτούν την εξόφληση, αλλοιώς έρχονται κατασχέσεις, πλειστηριασμοί ή καμιά φορά και «φουσκωτοί».

Τα ευαγή πιστωτικά ιδρύματα της χώρας φροντίζουν για την είσπραξη των δανεικών. Η φροντίδα τους αυτή είναι συνεχής, επιμελής και κυρίως "νόμιμη". Αν μαλιστα το ποσό που χρωστάτε είναι σχετικά μικρό, ας πούμε της τάξης των 400 έως 2000 με 3000 ευρω, τότε να είστε σίγουροι ότι η ζωή σας θα γίνει κόλαση.

Έτσι γίνεται στις πολιτισμένες χώρες και μάλλον στον τομέα αυτό η δική μας έχει εκπολιτιστεί πλήρως. Εφαρμόζει το νόμο προς όλους και για όλα...

Σε αντιδιαστολή, και για να καταλάβετε το επίπεδο του πολιτισμού μας, θα σας πω μια φανταστική ιστορία για μια κρατική τράπεζα και τον τρόπο που λειτουργεί στη χώρα του Σεμνοταπεινοσταν.

Η τράπεζα αυτή ακολουθεί την ίδια τακτική που περιέγραψα παραπάνω για τους πελάτες της, ειδικά για αυτούς που χρωστάνε λίγα. Για εκείνους που χρωστάνε περισσότερα ή πάρα πολλά, υπάρχουν άλλοι τρόποι και συμπεριφορές. Ας δούμε ένα παράδειγμα:

Ας υποθέσουμε ότι μεγαλοεργολάβος έχει πάρει μεγάλο δάνειο απο την συγκεκριμένη τράπεζα και δηλώνει αδυναμία να πληρώσει. Ας υποθέσουμε ακόμη ότι ο συγκεκριμένος μεγαλοεργολάβος είναι και...εκδότης μεγάλης εφημερίδας που πρόσκειται και στηρίζει το γκουβέρνο. Τέλος, το κερασάκι στη τούρτα: Ο ίδιος μεγαλοεργολάβος έχει νοικιάσει στην ίδια Τράπεζα ένα ακίνητό του, στο κέντρο της πόλης, όπου στεγάζονται διάφορες υπηρεσίες της.

Κακοπληρωτής λοιπόν ο εργολάβος. Τι κάνει η τράπεζα; Τον απειλεί με κατασχέσεις; Τον παίρνουνε τα μεσάνυχτα τηλέφωνο και τον διατάζουν να τσακιστεί να πληρώσει;

Όχι βεβαίως. Υπολογίζει τα καθυστερούμενα που αγγίζουν το 1.000.000 ευρω. Μετά σπάει το συμβόλαιο ενοικίασης που έχει μαζί του και δηλώνει ότι αποχωρεί απο το κτήριο του εν λόγω κυρίου. Αυτό έχει κάποιο κόστος ασφαλώς, γιατί το συμβόλαιο διακόπτεται με υπαιτιότητα της Τράπεζας η οποία πληρώνει στον εργολάβο-εκδότη 1.000.000 ευρώ περίπου. Τα παίρνει ο κύριος, λέει ευχαριστώ, και την επομένη πληρώνει την Τράπεζα με τα λεφτά που μόλις πήρε. Τελειώσαμε; Ασφαλώς όχι.

Η εκκρεμότητα που αφήσαμε είναι το ξενοίκιαστο κτήριο. Θα μείνει χωρίς είσπραξη ενοικίων ο φουκαράς; Όχι βέβαια. Λίγες μόλις μέρες μετά την "αποχώρηση"της και την πληρωμή ρήτρας 1.000.000 ευρώ στον εκδότη- εργολάβο, η Τράπεζα και θυγατρικές της εταιρείες ΞΑΝΑΝΟΙΚΙΑΖΟΥΝ το κτήριο.

Πως είπατε; COLPO GROSSO? Αλητεία; Είναι απατεώνες; Είναι ληστές; Είναι ξετσίπωτοι;

Δεν ξέρω, το μόνο που μπορώ να σας διαβεβαιώσω είναι ότι όλα αυτά είναι φανταστικά. Και στην περίπτωση που ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ, να είστε σίγουροι ότι συμβαίνουν σε μια ΠΟΛΥΥΥΥ μακρινή χώρα.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΕΙΟ...

... ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ,

ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΑ

ΕΚΔΗΛΩΝΟΝΤΑΙ.


ΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΤΟΥΜΕ, ΑΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟΣ.

ΑΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ

Δεν ξέρω τι θα κάνετε αύριο. Οι αποφάσεις δύσκολες και οι αντοχές οριακές.

Οι επικοινωνιολόγοι του Μαξίμου στήσανε τη σημερινή παράσταση και είδαμε το αποτέλεσμα.

Οι «αντικειμενικοί» δημοσιογράφοι-σχολιαστές εξήραν την υπευθυνότητα που σας χαρακτηρίζει, προεξοφλώντας ότι θα ανοίξουν τα σχολεία. Είναι οι ίδιοι που μέχρι χτες σας έλεγαν αλήτες...
Τώρα που σας δέχτηκε ο Καραμανλής και «σας κοίταξε στα μάτια», (όπως είχε προαναγγείλει ο Γλίτσας εκπρόσωπός του στο Press room), όλα είναι καλύτερα…

Αύριο στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο θα προσπαθήσω να βρεθώ για λίγο μαζί σας.
Όλα στη κόψη του ξυραφιού. Θέλουν να σας νικήσουν. Θέλουν να στείλουν το μήνυμα:

«ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΥΠΟΚΥΠΤΟΥΝ»

Μια κοινωνία άνευρη, χωρίς ανακλαστικά, μια κοινωνία διαιρεμένη –έργο του εκσυγχρονισμού του Σημίτη-, παρελήφθη από τη νεοδεξιά του «μεσαίου χώρου» για την ολοκλήρωση του έργου.

Αλλά:

πρώτα οι τραπεζικοί πριν ένα χρόνο, μετά οι ναυτεργάτες και σήμερα εσείς , πάτε κόντρα στους καιρούς.

Έξι βδομάδες που δεν συγκλόνισαν τον κόσμο, μας λένε.
Έξι βδομάδες αγωνίας, παραπλάνησης, εμπαιγμού, χημικών, λοιδοριών.
Έξι βδομάδες με τις τσέπες άδειες και τις υποχρεώσεις να τρέχουν.
Για να καταλήξει στη σημερινή προαναγγελθείσα απρέπεια. Να τολμήσει να σας κοιτάξει ο κυρίως υπεύθυνος «στα μάτια». Τόση και τέτοια ξετσιπωσιά.

Εγώ ξέρω ότι οι επικοινωνιολόγοι θα το χάσουν το στοίχημα.
Όποια κι αν είναι η απόφασή σας αύριο, έχουμε όλοι καταλάβει.
Καταλάβαμε καλά και ξέρουμε τι μας περιμένει. Μετανιώνουμε γιατί δεν υποστηρίξαμε τον αγώνα σας όσο έπρεπε, όταν έπρεπε.

Η κόρη μου έχασε έξι βδομάδες μάθημα. Νομίζουν.
Η κόρη μου κέρδισε καλύτερους δασκάλους. Η διδακτέα ύλη αναπληρώνεται αλλά και να μην αναπληρωθεί όλη, δεν πειράζει. Καθόλου.

Αυτές τις 36 μέρες έμαθε πως οι δάσκαλοί της έχουν προβλήματα και διεκδικούν τη λύση τους. Έμαθε πως οι δάσκαλοί της έχουν αξιοπρέπεια, έχουν θάρρος και πάνε κόντρα στον καιρό και την εξουσία.

Όταν και όποτε σταματήσει η απεργία, η δασκάλα της κόρης μου θα μπει στη τάξη και θα κοιτάξει τα παιδιά στα μάτια. Το κέρδισε το δικαίωμα αυτό.

Αυτό το βλέμμα θα μεταδώσει τόση διδακτέα ύλη όση όλη η σχολική χρονιά.

Αυτοί οι δάσκαλοι των τελευταίων έξι εβδομάδων είναι οι δάσκαλοι της κόρης μου.
Είναι δηλαδή οι δάσκαλοι της ζωής μου. Θέλω μόνο να τους πω:

Αισθάνομαι πολύ καλά που φροντίζετε και διαπαιδαγωγείτε το παιδί μου.
Σας ευχαριστώ

ΕΝΑ LINK ΛΙΓΟΤΕΡΟ

Δέχτηκα μια επίθεση. Ύπουλη, γιατί ήταν συγκαλυμμένη με μισόλογα.
Ζήτησα εξηγήσεις. Ευγενικά, σε χαμηλούς τόνους.
Αντί απάντησης καθαρής εισέπραξα πάλι μισόλογα, συγκαλυμμένο και πάλι υπαινικτικό λόγο, στα όρια του ειρωνικού.

Ζήτησα να πεί δημόσια και ευθαρσώς ότι έχει να πει.
Ο υπαινιγμός είναι φασίζουσα πρακτική.

Περίμενα αλλη μια μέρα, είπα ότι ίσως ήταν κακή στιγμή.

Απάντηση και πάλι δεν πήρα. Η μήπως πήρα;

Μάλλον πήρα απο το σημερινό ποστ του.
O Padrazo αποφάσισε να μπει σε διάλογο με τον "ανώνυμο" αστυνομικό. Στο τέλος τον ευχαρίστησε, αναγνώρισε τη χρησιμότητα και ζήτησε τη συνέχιση της κουβέντας.
Δικαίωμά του.
Ο καθένας αποφασίζει με ποιόν διαλέγεται.

Όπως και ο καθένας πρέπει να αποφασίζει με ποιούς δεν μπορεί να διαλέγεται.

Αφαιρώ ένα link, αυτό του Padrazo.

Σιγά τα αίματα θα πείτε. Συμφωνώ.
Αυτό μπορώ να κάνω, να επιλέγω, στη μικρή γωνιά μου.

Αυτό κάνω.